. بیماری تنگی کانال نخاعی و علل، علائم و درمان - پورتال رنگی

بیماری تنگی کانال نخاعی و علل، علائم و درمان

بیماری تنگی کانال نخاعی و علل، علائم و درمان

بیماری تنگی کانال نخاعی و علل، علائم و درمان

بیماری تنگی کانال نخاعی و علل، علائم و درمان
تنگی کانال نخاعی جزئی از روند طبیعی زندگی است
 

کدام تغییرات در بدن باعث تنگی ستون فقرات می شود؟

در انسانها بعد از سن ۳۵ سالگی مهره های ستون فقرات تغییراتی پیدا می کند. دیسک بین مهره ای انسان از دو بخش بیرونی و درونی تشکیل شده است. قسمت درونی شامل آب است. آب سبب شادابی دیسک می شود. همینطور نیروهای وارد به دیسک را پخش می کند. با بالا رفتن سن، آب دیسک بین مهره ای کم می شود و به همین علت خشک تر می شود. این پدیده یک بیماری نیست و جزئی از فرایند طبیعی بدن انسانها است.
با کاهش آب دیسک، ارتفاع دیسک هم کمتر می شود و با کاهش ارتفاع دیسک ۲ مهره به هم نزدیک تر می شوند و حالت ناپایدارتر و لقی در ستون مهره ها به وجود می آید. البته این ناپایداری نامحسوس است و برخی اوقات باعث کمردرد می شود که خود به خود و با ورزش برطرف می شود، ولی باید بدانید بدن به طور اتوماتیک برای اینکه بتواند در برابر این پدیده طبیعی مقاوم باشد تغییراتی در رباط ها، مفاصل و استخوان ها بوجود می آورد.
در این زمان است که رباط ها و کپسول مفصلی شروع به افزایش حجم و استخوان ها هم شروع به استخوان سازی می کنند تا بتوانند ستون فقرات را مقاوم کنند؛ اما هرچه رباط ها و مفاصل حجیم تر می شوند کانال نخاعی تنگ تر می شود، به این ترتیب کانالی که قبلا نخاع به خوبی از آن رد شده بود و ریشه های نخاعی هم فضای کافی داشتند دچار تنگی می شود.
 

چرا تنگی کانال نخاعی در بعضی افراد مشکل پیش می آورد؟

تنگی کانال نخاعی بخشی از روند طبیعی زندگی است. در برخی از افراد تنگی کانال حادتر است و زودتر خود بروز می کند و برای بیمار ناتوان کننده است، اما اینکه چرا فردی تا ۹۰سالگی در اثر تنگی کانال دچار مشکل نمی شود اما فردی در سن ۶۰ سالگی دچار تنگی کانال ناتوان کننده می شود سوالی است که تاکنون پاسخ قطعی به آن داده نشده است اما عده ای از پژوهشگران ژنتیک را در این موضوع مؤثر قلمداد کرده اند.
 

نشانه های تنگی کانال نخاعی کدام است؟

بارزترین نشانه تنگی کانال آن است که کم کم مدت زمان راه رفتن بیمار کاهش می یابد. بیماری که پیش از آن یکی دو کیلومتر مسافت طی می کرد، حال با ۴۰۰-۳۰۰ متر راه رفتن به دلیل سنگینی پاها، گرفتگی و گزگز مجبور به نشستن می شود. اوایل ممکن است این موضوع چندان مهم به نظر نرسد اما با گذشت زمان، مدت زمان راه رفتن کوتاه و کوتاه تر می شود تا اینکه هر چند متر یکبار باید بنشیند. این حالت بیمار، لنگش عصبی نام دارد.
علامت دیگر تنگی کانال آن است که بیماران در حالت کمر خمیده راحت تر هستند. بطور مثال وقتی از کوه بالا می روند مشکلی ندارند اما زمانیکه از کوه پایین می آیند نشانه های بیماری به شدت وضوح می یابند. این بیماران هنگام کار با دستگاه تردمیل نیز دچار مشکل می شوند ولی روی دوچرخه مشکلی ندارند. به طور کلی بیماران برای کاهش درد و بهبود حتما باید کمر را خم کنند.
 

تنگی کانال نخاعی باعث فلج هم می شود؟

خیر؛ باعث عارضه ناتوان کننده فلج شدن نمی شود، مگر اینکه شرایط بسیار حاد باشد. این بیماری همچنین باعث بی اختیاری در دفع ادرار و مدفوع هم نمی شود. تنها عارضه این بیماری کاهش میزان راه رفتن بیمار است. بیشتر این بیماران درد کمر احساس نمی کنند و فقط از بی حسی و سنگینی پاهایشان شکایت دارند.

بیماری تنگی کانال نخاعی و علل، علائم و درمان
اولین کار در درمان تنگی کانال نخاعی کاهش وزن است.
 

روش های تشخیص بیماری تنگی کانال نخاعی کدامند؟

شرح حال بیمارمهم ترین روش است. با گوش دادن به گلایه ها و حرف های بیمار به راحتی می توان متوجه تنگی کانال شد. پزشک در معاینه بالینی حس عصبی بیمار مورد غیرعادی نمی بیند ولی با روش ام آر آی به خوبی می تواند دیسک، رباط ها و… را مشاهده کند و محل تنگی را تشخیص دهد ولی فراموش نکنید که ام آر آی بسیار فریب دهنده است و به تنهایی نباید فقط با ام آر ای برای بیمار تصمیم گرفت. ممکن است در ام آر آی بیمار تنگی تشخیص داده شود ولی اصلا نشانه ای نداشته باشد. این بیمار هیچ نیازی به مداخلات پزشکی ندارد. نوار عصب عضله نیز مکان گرفتاری و گیرکردن عضله را نشان می دهد. در عکس ساده هم لقی مهره ها را می توان مشاهده کرد.
 

انواع روش های درمان تنگی کانال نخاعی ؟

در اکثر بیماران با درمان های غیرجراحی بهبودی حاصل می شود. برای درمان اولین کار کاهش وزن است. هرچه شکم جلوتر باشد قوس کمر و نشانه های تنگی بیشتر خواهدشد. ورزش بسیارخوب است بویژه ورزش هایی مثل شنا از نوع کرال به بیمار کمک می کند. ورزش های دیگری هم وجود دارد به نام ویلیامز که در درمانگاه به بیماران آموزش داده می شود. بیماران حتما باید به فیزیوتراپی معرفی شوند. فیزیوتراپیست ها باید مدت زمان بیشتری را صرف این بیماران کنند تا بطور گام به گام این ورزش را به آنها یاد دهند.
روش بعدی درمان، دادن داروهای ضدالتهاب به بیماران است.داروهایی مانند ایندومتاسین، دیکلوفناک و… کاهش دهنده التهاب هستند و فضا را برای ریشه های عصبی انتهایی ناحیه کمری بازتر می کنند. اگر بیمار سیگاری است باید سیگار را ترک کند، در این صورت اگر بیمار همه موارد گفته شده را بطور دقیق انجام دهد به احتمال زیاد وضعیت بهبودی را تجربه می کند.
راه دیگری هم وجود دارد و آن تزریق کورتون در فضای نخاعی است. کورتون ها مثل مسکن هستند و با تزریق آنها می توان نشانه های تنگی کانال را تا مدت کمی بهبود بخشید. در بیمارانی که به دلیل بیماری های زمینه ای قلبی و امثالهم اصلا امکان جراحی وجود ندارد بهتر است هر چند وقت یکبار تزریق کورتون را انجام داد تا مدتی درد کم شود.
 

کدام دسته بیماران نیازمند جراحی هستند؟

وقتی بیماری با درمان های اولیه خوب نمی شود و درد کمر واقعا غیر قابل تحمل است، برای بازگرداندن بیمار به زندگی عادی عمل جراحی توصیه می شود. در عمل جراحی اجزائی مثل رباط ها، استخوان و… که بزرگ شده اند باید برداشته شوند. با برداشتن این عناصر فشار از روی ریشه های عصبی کم می شود. اگر همراه تنگی کانال لقی در مهره ها هم وجود داشته باشد به کمک وسایل خاص ارتوپدی ۲ مهره را به هم وصل می کنیم. برای عمل جراحی کانال نخاعی عجول نباشید چون با دارو می توان کاری کرد که بیمار سال ها در همان وضعیت زندگی کند.
 
پورتال رنگی _ بیماری تنگی کانال نخاعی و علل، علائم و درمان
کمر درد

loading...
اگه دوست داشتین این مطلبو واسه دوستاتونم بفرستید - زندگی رنگی با پورتال رنگی :)

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که در این بحث شرکت می کنید !

اطلاع از
wpDiscuz