صنف موسیقی انگلیس سال گذشته از فروش صفحه گرامافون درآمد بیشتری نسبت به یوتیوب داشت !

این اطلاعات از گزارش درآمد موسیقی دانان انگلیس در سال ۲۰۱۵، منتشر شده توسط  یک شرکت سرمایه گذار تولید موسیقی که آثار موسیقی دانان انگلیس (از جمله ادل و سان اسمیت) را منتشر می کند بدست آمده است.

در این گزارش گفته شد که تعداد اجراهای ویدویی در یوتیوب و دیگر کانال های اینترنتی مدیا، از سال ۲۰۱۴، ۸۸ درصد رشد داشته است و به حد انفجار (تعداد ۲۶٫۹ میلیارد) رسیده است در حالیکه دستمزدی که توسط این کانال ها که درآمد خود را از دریافت تبلیغات بدست می آورند، به هنرمندان انگلیسی پرداخت شده تنها ۰٫۴ درصد افزایش داشته و به رقم ۲۴٫۴ میلیون پوند رسیده است.

این گروه بازرگانی، برای بیان شدت اعتراض خود گفتند که در حقیقت سودی که از فروش حلقه های گرامافون بدست آمده (حدود ۲۵٫۱ میلیون پوند) بیشتر از مقدار آنلاین بوده است. اگر بخواهیم مقایسه کنیم، تعداد حلقه های فروخته شده حدود ۲٫۱ میلیون بوده است اما تعداد پخش آنلاین، ۲۶٫۹ میلیارد بوده است.

صنف موسیقی انگلیس سال گذشته از فروش صفحه گرامافون درآمد بیشتری نسبت به یوتیوب داشت !

تعداد موسیقی پخش شده توسط سرویس های پخش موسیقی آنلاین (مثل اسپاتیفای)، ۲۷ میلیارد بار بوده است که ۶۷ درصد رشد داشته و به رقم ۱۴۶٫۱ میلیون پوند رسیده است.

این موضوع نشان دهنده رابطه دوپهلوی موسیقی دانان و شرکت های تولید آثار موسیقی، با سرویس های پخش آنلاین است، در واقع این سرویس ها مخاطبان زیادی را برایشان به ارمغان می آورد اما درآمد کمی در مقایسه با سی دی، حلقه  گرامافون و دانلود فایل موسیقی دارند.

رییس موسسه مذکور، آقای “جیمز تیلور” گفت: ” کاهش قابل توجه درآمد به صنف موسیقی انگلیس نشان می دهد که یک مشکل اساسی در بازار موسیقی بوجود آمده است بطوریکه دیگر موسیقی دانان و شرکت هایی که روی آنها سرمایه گذاری می کنند از این بازار درحال رشد تقاضا بطور منصفانه سود نمی برند.”

یک مقام مسئول در یوتیوب در پاسخ این سخنان بیان کرد:

“صنف موسیقی ،برای سال های زیادی میلیونها پوند درآمد را بخاطر آمار رو به رشد دزدی آثار از دست می داد.”

بخاطر وجود قانون مدیریت حقوق و قانون حفاظت از محتوا، اکنون صاحبان حقوق اثر می توانند کنترل کاملی روی محتوای در یوتیوب داشته باشند و هرزمان خواستند آن را از این سرویس حذف کنند. در حال حاضر، ۵۰ درصد از آنچه که سالیانه می پردازیم مختص حقوق آثار است.

در واقع سیستم های آنلاین پخش آثار هنری که توسط دریافت تبلیغات تامین می شوند، از گروهی از افراد که هرگز برای استفاده از اثر هنری چیزی پرداخت نمی کردند، هزینه دریافت می کند. هرچقدر تبلیغات آنلاین بیشتر بشود، درآمدی که بدست می آید بیشتز از قبل با تعداد بازدیدی که انجام می شود مطابقت خواهد داشت.

قیاس دیگر گونه آثار صوتی با سرویس های حق اشتراکی استفاده از موسیقی ، مثل قیاس سیب با پرتقال است.”

اگه دوست داشتین این مطلبو واسه دوستاتونم بفرستید - زندگی رنگی با پورتال رنگی :)
telegram

منبع نوشته: Cnet

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که در این بحث شرکت می کنید !

اطلاع از
wpDiscuz