ده فرمان برای حرمت به خویشتن

مهارت های زندگی ۲۵ دی ۱۳۹۶ یک دیدگاه

حرمت به خویشتن

فرمان اول:

با آنان که موجب می شوند درباره خودت احساسی نامطلوب داشته باشی، نشست و برخاست مکن.

عزم جزم:

  • از اشخاص مهم زندگیتان فهرستی تهیه کنید. در برابر هر نام، شرح دهید که آن شخص بطور مداوم چه احساسی را در شما بوجود می آورد.
  • درمورد هرکس که احساس نامطلوبی در شما ایجاد می کند، از خود بپرسید:«آیا حضور این شخص در زندگیم هنوز دلیل سازنده ای دارد؟»
  • اگر پاسختان منفی است، یا رابطه را متحول سازید یا آگاهانه آن را خاتمه بخشید.

فرمان دوم:

نکوشید رفتار نابجای افراد را توجیه کنید.

عزم جزم:

  • ببینید هرچندوقت یکبار با رفتاری گیج کننده و سردرگمی آور(عملی که برایتان مفهومی ندارد و معقول به نظر نمیرسد) مواجه می شوید.
  • این مسئله را با شخص مربوطه درمیان بگذارید( مثلا بگویید: می دانی، وقتی……… واقعا یکه خوردم) از آن شخص بخواهید دلیل رفتارش را برایتان توضیح دهد. به دقت توجه کنید تا ببینید چگونه رفتارش را توجیه می کند، یا مسئولیت ایجاد آن حیرت و آشفتگی را به عهده می گیرد. ببینید آیا واقعا متعهدانه می خواهد رفتارش را عوض کند؟
  • ببینید آیا رفتارش در مدت زمانی معقول عوض می شود؟ اگر عوض نمی شود، ارزش این رابطه را در زندگیتان دیگر بار بیازمایید، و در صورت لزوم آنگاه به پیش بروید.

فرمان سوم:

با آنان که از خودت نامتعادلترند، معاشر نباش.

عزم جزم:

  • با روشنی و وضوح هرچه بیشتر نیازها و ارزشهایتان را در روابط خود توصیف کنید. نقاط قدرت و نقاط ضعف خود را نیز مشخص نمایید. هدف در اینجا کشف است، نه داوری.
  • نیازها و ارزشهای همسر یا دوستانتان را نیز بشناسید. همچنین نقاط قدرت و نقاط ضعف آن ها را. طبیعتا می خواهید افرادی را انتخاب کنید که نگرش آن ها نسبت به زندگی و طرز کنارآمدنشان با مسائل، با شیوه ها و مهارتهای خودتان سازگار باشد. شاید این کار زمان بطلبد. ولی ارزشش را دارد.
  • به خاطر داشته باشید شیوه ای که دیگران خود را به شما نشان می دهند اغلب اوقات نمایانگر منش راستین آنان نیست. بکوشید هم نقاب(سیمای ظاهری) هم واقعیت(پشت نقاب) را ببینید و بشناسید.

فرمان چهارم:

همه روزهای عمرت به جسمت اعتماد کن( ذهنت به تو خیانت می کند)

عزم جزم:

  • هرروز چند دقیقه به خود فرصت بدهید تا این تمرین ساده و موثر را به انجام برسانید. با پشت صاف، راحت روی صندلی بنشینید و چشمانتان را ببندید و شروع کنید به آرام کردن ذهن هشیارتان. همه افکارتان را به نقطه سکون برسانید. می توانید به هنگام انجام این تمرین، بر دم و بازدمتان متمرکز شوید. آن گاه به محض رسیدن به آن سکون، گوش بسپارید. از جسم تان آگاه شوید و به احساس هایش گوش بسپرید . بیاموزید پیامهایش را دریافت کنید.
  • آنگاه با احساسهایتان همنوا شوید. از خود بپرسید که واقعا در آن لحظه چه احساسی دارید. نسبت به آنچه که به راستی در درونتان می گذرد صادق باشید، و با آن گفتگو کنید. احساسهایتان بهترین راه برای دستیابی به چیزی است که در ژرفترین سطح وجودتان جریان دارد.
  • آنگاه در طول روز نیز از جسم و احساسهایتان آگاه بجا مانید. به هنگام رویارویی با افراد و رویدادها، بیاموزید نظاره گر خویشتن باشید. به رهنمودهای درونتان گوش بسپارید، بگذارید توسط آنها هدایت شوید، آنگاه خواهید دید که اقتدار درونتان شکوفا می شود.

فرمان پنجم:

همواره مجازی «نه» بگویی، نظرت را تغییر دهی، و احساس واقعی ات را بیان کنی.

عزم جزم:

  • از مواقعی که واقعا می خواهید بگویید«نه» ولی می گویید«بله» آگاه باشید.
  • ببینید در کدامیک از این موارد به خاطر عدم موافقت رنج کشیده اید یا آسیبی جدی دیده اید. اگر آسیبی ندیده اید، پس شهامت داشته باشید و حقیقت را بر زبان آورید. آنگاه پس از این کار به احساسهایتان توجه کنید. ارتباط مستقیم میان اندیشه راستین خود را بیان کردن و احساس اقتدار شخصی را احساس و تجربه کنید. آگاهانه به این انتخاب دست بزنید که این کار را در طول روز تکرار و به یک عادت تبدیل کنید: حرفتان را بزنید.
  • این تمرین را در پیش گیرید که عقیده تان را بطور منظم عوض کنید. از رویدادهای کوچک شروع کنید. مثلا: آیا صورتم را اصلاح کنم یا غذا بپزم، تا به تدریج به مسائل مهم برسید. اگرچه در بعضی از موارد و محافل، چنین عملی شاید «رفتاری سبک» بنظر برسد، توانایی تغییر عقیده خصیصه ای کاملا انسانی و بخش مهمی از «حرمت به خویشتن» سالم است.

فرمان ششم:

آنچه به خود روا مداری، به دیگران نیز روا مدار.

عزم جزم:

  • به سراغ زمینه های گوناگون زندگیتان بروید و دقت کنید تا دریابید در کدامیک از زمینه ها با خودتان صادق نیستید.
  • دلایل آن را از خود بپرسید. آگر به مصلحت خود رفتار کنید، فکر می کنید چه کسی آزرده می شود یا صدمه می بیند؟
  • در زمینه هایی که به دیگران مربوط می شود، از تمام مواردی که اگر به تصمیم ها و انتخاب هایی دست بزنید که به صلاح خودتان است، هم زندگی خودتان و هم زندگی آنها بهبودی افزونتری خواهد یافت، فهرستی کتبی تهیه کنید.

فرمان هفتم:

نباید بیش از توانت ایثار کنی.

عزم جزم:

  • هر روز یا هرهفته، به حساب بانکی(ذهنی، عاطفی، جسمانی، معنوی) خود توجه کنید.
  • ببینید چه کسی از هریک از این حسابها بیشترین برداشت را دریافت می کند. درصورت لزوم، حد و مرزهایتان را برای هریک از این زمینه ها بنویسید و رعایت کنید.
  • به عنوان تمرین، بخششی را که قصد دارید به یک دوست یا سازمانی اجتماعی پیشکش کنید درنظر بگیرید. به طور دقیق تعیین کنید که مرز«بیش از حد» کجاست و آگاهانه تصمیم بگیرید که پیش از رسیدن به آن نقطه توقف کنید. ببینید در درونتان چه احساسی دارید و دیگران چه واکنشی نسبت به شما نشان می دهند.

فرمان هشتم:

آنچه دیگران درباره ات می اندیشند چندان اهمیتی ندارد.

عزم جزم:

  • با چشمان بسته بنشینید و ذهنا به عقایدی که دیگران درباره تان داشته اند بیندیشید. آنچه را که به نظرتان از همه مهمتر می آید در ذهنتان فهرست کنید.
  • ببینید کدامیک سازنده و کدامیک غیرسازنده اند. تاثیری را که آن عقاید_خواه مثبت و خواه منفی_ در رفتار و موفقیت یا عدم موفقیت شما داشته اند ارزیابی کنید.
  • یکی از زمینه های زندگیتان را که در آن صاحب باوری قطعی هستید برگزینید. ذهنا خود را مالک آن باور ببینید. احساس کنید که نیروی آن سراسر جسمتان را سرشار می سازد. خود را در حال ابراز آن باور ببینید و مجسم کنید که در زندگیتان بر مبنای آن عمل می کنید.

به خود مجال بدهید تا خود را برای داشتن آن اعتقاد راسخ مورد قدردانی قرار دهید و به عنوان انسانی قدرتمند بستایید و دوست بدارید. آنگاه در جهان بیرون نیز آن باور را نزد دیگران بیان و عیان کنید و بر طبق آن دست به عملی بزنید. آنگاه ببینید چه احساسی دارید.

 

فرمان نهم:

هرجا که هستی، ضیافت آنجاست.

عزم جزم:

  • درباره دورانی از زندگیتان بنویسید که درباره جاهایی که در آن بودید، احساس ناخوشایندی نداشتید( مثلا دوران دبستان یا دبیرستان، یا خانه یا اردو یا شغلی خاص)
  • ببینید درصد جایگاه هایی که آن را برای خود «درست» می دانستید بیشتر است یا «نادرست». منظور از جایگاه های درست جاهایی است که احساس می کردید سبب می شوند «به جایگاه بهتری» برسید.
  • به شیوه ای واقع بینانه توانایی تان را برای حضور در لحظه و کامروایی از آن ارزیابی کنید. اگر نتیجه ارزیابی را رضایت بخش نمی یابید، این باور را در پیش گیرید که هرجا که هستید، همان جایی است که باید در آن باشید، تا گگسترش حرمت به خویشتن خویش را شاهد شوید.

فرمان دهم:

همه روزهای عمرت باید خودت را تحسین کنی.

عزم جزم:

  • در سراسر روز بکوشید از نداهای درونتان آگاه باشید. تشخیص دهید چه زمان نکوهشگر یا منتقد درونتان و چه زمان حمایتگر درونتان، درحال سخن گفتن با شماست. شاید بخواهید این گفتگوها را یادداشت کنید.
  • هرروز تمرین کنید تا حمایتگر درونتان را تقویت کنید. هر صبح و هر غروب، چند دقیقه به خود مجال بدهید تا صفات نیکوی خود را به یاد آورید و خودتان را تحسین کنید.
  • افراد و گروه ها و مشاوران و کلاسهایی را بجویید که کمکتان می کنند هرچه بیشتر حمایتگر درونتان را تقویت و فعال کنید و پرورش دهید. خود را میان افرادی محاط کنید که در شما احساسی نیکو پدید می آورند: افرادی که مشتاقند تعهد تازه تان را_ تا بهترین خویشتن خویش بشوید_ مورد حمایت قرار دهند.

*تعهد حرمت به خویشتن*

و به این ترتیب، من فرزند سیاره زمینم متعهد می شوم با خودم به نیکویی رفتار کنم، هرگز نقش قربانی را بازی نکنم، و به پاخیزم تا با اعتماد و حرمت به خویشتن در ندگی پیشرفت کنم.  آمین

 

منبع: ده فرمان برای حرمت به خویشتن؛ دکتر کاترین کاردینال، ترجمه گیتی خوشدل، نشر پیکان،۱۳۹۴  ، تهران.

1

Please Login to comment
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
رضا

عالی