. ماهی عجیبی که می تواند ساعت ها بیرون آب باشد ! - پورتال رنگی

ماهی عجیبی که می تواند ساعت ها بیرون آب باشد !

ماهي گل خورك (Mudskipper)

ماهی گل خورک (Mudskipper)
ماهی گل خورک (Mudskipper) که با نام اشلمبو نیز شناخته می شود از لحاظ رده بندی علمی، جزو زیر خانواده Oxudercinae و خانواده Gobiida یا گوبی ماهیان می باشد. ماهی ای است به شکل بچه وزغ از خانواده گوبی کوچک که در آبهای شور و لب شور و مرداب های اطراف درخت کنار در منطقه اقیانوس آرام زندگی می کند. نامشان ترکیبی است از ۲ واژه گل + سرزنده و شاد که به نوع زندگی آنها برمی گردد. به جست و خیزشان در آب در میان گل و لای و لجن زار در هنگام جزر. آنها را ماهیان دوزیست می نامند چرا که قادر به تنفس از هوا نیز هستند و همچنین توسط باله های سینه ای تغییر شکل یافته خود می توانند بر روی خشکی نیز حرکت کنند. گل خورک ها با زندگی در زیستگاه های بین جزر و مدی سازگاری یافته اند و بر خلاف اکثر ماهیان که با پایین آمدن آب (جزر) به طرف دریا رهسپار می شوند، با پنهان شدن در میان علف های دریایی یا درون آبگیرها و حفره هایی که خود ایجاد می کنند در محل بین جزر و مدی باقی می مانند. گل خورک ها هنگامی که در خارج از آب هستند بسیار اکتیو می باشند و فعالیت هایی همچون بالا رفتن از درختان مانگرو، تغذیه، ارتباط با یکدیگر و دفاع از قلمرو در خارج از آب صورت می گیرد. چشمان آنها از بالای سرشان برآمده و باله سینه آنها طوری تغییر شکل پیدا کرده که تکیه گاه محکمی برای بدنشان به حساب می آید. در برخی از انواع این ماهی باله های لگن هم به همین صورت تغییر پیدا کرده اند و در انواع دیگر، آنها به گونه ای تبدیل شده اند که به همه چیز می چسبند.

ماهی گل خورک (Mudskipper)

یکی از انواع پرجمعیت آن Periophthalmus Koelreuteri است که در منطقه اقیانوس هند زندگی می کند.

این ماهیان، در مناطق بین جزر و مدی نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری یافت می شوند و جنگل های مانگرو از زیستگاه های اصلی آنها به شمار می روند. گل خورک ها در طی روند تکامل، سازگاری های جالبی برای زندگی در خشکی دریافت کرده اند. برای مثال در زیر جشم آنها اندامی پیاله مانندی وجود دارد که در حقیقت چین خوردگی پوستی است. این بخش کاسه ای شکل، آب را درون خود ذخیره می کند. هنگامی که ماهی بیرون از آب قرار می گیرد احتمال خشک شدن چشم زیاد می شود، لذا گل خورک در مواقع لازم چشم خود را درون این پیاله فرو برده و مرطوب نگه می دارد. این ماهی ها زمان زیادی را در هنگام جزر در کنار حفره های آبی سپری می کنند که در گوشه و کنار مرداب های اطراف درخت کنار ایجاد شده اند طوریکه در تمام این مدت فقط دمشان در آب است.

خود چشم گل خورک نیز از سازگاری های آن با محیط خشکی محسوب می شود. چشم های برجسته و بزرگ آن برای دیدن در خشکی سازگاری یافته اند و بینایی آنها درون آب محدودتر شده است. یک آداپتاسیون بسیار مهم این ماهی، وجود اتاقک های تنفسی در بدن آن می باشد. اتاقک های تنفسی در حقیقت محل ذخیره اکسیژن دریافت شده در زیر آب هستند. هنگامی که گل خورک در خشکی دچار کمبود اکسیژن می شود، از اتاقک های تنفسی خود برای رساندن اکسیژن به آبشش ها استفاده می کند.

این ماهیان همچنین در گل و لای بستر حفره هایی را ایجاد می کنند که به نوبه خود دارای ساختار جالبی هستند. آنها برای تخم گذاری و فرار از شکارچیان از این لانه ها استفاده می کنند. گل خورک از نوزادهای خود درون لانه مراقبت می کند. او معمولا حباب هایی را درون اتاقک لانه ذخیره کرده و به هنگامی که سطح اکسیژن در دسترس درون لانه پایین می آید، از این حباب ها استفاده می نماید.

این نوع ماهی گلی در حدود ۵ اینچ (۱۲ سانت) رشد طولی می کند اما نوع هند و مالایایی آن تا حدود ۱۲ اینچ (۳۰ سانت) درازی دارد.

loading...
اگه دوست داشتین این مطلبو واسه دوستاتونم بفرستید - زندگی رنگی با پورتال رنگی :)

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که در این بحث شرکت می کنید !

اطلاع از
wpDiscuz