وقتی نوجوانتان از پذیرش مسئولیت فراری است …

مسئولیت دو سر دارد؛ فردی که بی‌ مسئولیت است و فردی که مسئولیت‌ های فرد بی‌ مسئولیت را بر عهده می‌ گیرد که معمولا مادران هستند .

والدینی که این مشکل را دارند، باید به ‌تدریج و (۱۰درصد) مسئولیت‌ های مربوط به فرزندانشان را به خودشان واگذار کنند.

بسیاری از نوجوانان از شانه خاتی  شانه خالی می‌ کنند و والدین برای اینکه با عواقب بی‌ مسئولیتی فرزندشان روبرو نشوند، مسئولیت‌های آنها را می‌ پذیرند؛ مثلا مادر اتاق فرزندش را مرتب و تمیز می‌ کند برای اینکه اگر وسیله‌ ای خواست به راحتی پیدا کند یا با تمیز کردن اتاق احساس آرامش بیشتری داشته باشد.

در حالی که اگر اتاق تمیز و مرتب نشود، نوجوان با عواقب آن روبرو خواهد شد که شامل به‌ هم‌ ریختگی اتاق، کثیفی و … است و در نهایت نوجوان تصمیم می‌ گیرد اتاقش را تمیز کند.

اگر مادری نتواند این شرایط را تحمل کند باید روی خودش کار کند و تاب تحملش را بالا ببرد زیرا این روند می‌ تواند تا بزرگسالی ادامه داشته باشد و حتی در زندگی آینده فرزندش هم تاثیر بگذارد.

به این صورت که دائم از همسرش انتظار خواهد داشت مسئولیت‌ های او را هم بر عهده بگیرد بنابر این خودتان را از زیر بار مسئولیت‌ های فرزندتان خارج کنید و اجازه بدهید خودش کار های مربوط به خود را انجام دهد.

چنین کودکن و نوجوانانی ابتدا مسئولیت‌ هایشان را انجام نمی‌ دهند بنابراین باید صبور باشید تا با عواقب بی‌ مسئولیتی‌ هایش روبرو شود. مثلا کودک یا نوجوانی که درس نمی‌ خواند پس از مدتی، با نمرات کم روبرو می‌ شود. کودک یا نوجوانی که اتاقش را مرتب نمی‌ کند، وسایلش خراب یا گم می‌ شوند و … با این تجربه لازم است حتی با کودک ۳ ساله‌ تان طوری رفتار کنید که مستقل و مسئولیت‌ پذیر تربیت شود.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.