تاثیرات بیماری صرع در دوران بارداری - پورتال رنگی
تاثیرات بیماری صرع در دوران بارداری
خانم های بارداری که مبتلا به اختلال صرع هستند با چه عوارضی در جنین روبه رو خواهند شد برای پیشگیری از تاثیرات مخرب بیماری صرع بر مبتلایان از چه روش هایی می توانیم کمک بگیریم آسیب ناشی از بیماری صرع بر جنین به چه صورت خواهد بود
اکثرخانمهای مبتلا به صرع میتوانند دوران بارداری بدون حادثه ای داشته باشندونوزادی کاملا سالم به دنیا بیاورند .بااین حال،برای بیماری صرع لازم است متخصص زنان وزایمان ومتخصص مغزواعصاب خانم بایکدیگر همکاری کرده تا راهکاری صحیح برای کنترل تشنجات ارائه کنند.درصورتی که مبتلا به صرع هستید،سعی کنید قبل از بارداری تشنجات خود را با پایین ترین مقدار ممکن ازداروکنترل کنید .
مطالعات نشان میدهد زنانی که تشنجاتشان با حداقل مقدار از یک دارو ،قبل از بارداری به خوبی کنترل میشود،بهترین نتایج دوران بارداری را دارند.بنابراین حتما،قبل از بارداری با متخصص اعصاب خود مشورت کرده،وتازمانی که دکترتوصیه نکرده است،مصرف داروهای خود را قطع نکنید.
تمام داروهای مورداستفاده برای درمان تشنجات موجب خطربروز برخی نقایص مادرزادی میشود.مشکلاتی که میتواند بروزکند، برحسب داروی خاص متفاوت است،ولی شامل بروزناهنجاری هایی درصورت شکاف درلب (لب شکری),شکاف در سقف دهان ,نقایص قلبی مادرزادی,نقایص لوله عصبی میشود.
خانم های مبتلا به اختلالات تشنجی بایدحدودا سه ماه از اقدام به بارداری مصرف فولیک اسیداضافی راشروع کنند،زیرا برخی ازداروهای تشنج میتواند برمیزان فولیک اسید تاثیر بگذارد.
داروهای خود را سرخود تنظیم نکنید،مخصوصا بعد از انکه باردار شدید.حملات تشنجی شما میتواند افزایش یابد ،که احتمالا برای بچه ی درحال رشد ،بدتر از خود داروهاست.

در مورد صرع بیشتر بدانید
صرع يك اختلال شناختهشده از روزگاران قديم است و قدمت آن به عصرحجر برميگردد. يونانيان باستان به اين بيماري به عنوان يك بيماري مقدس نگاه ميكردند. آنان معتقد بودند اين تجلي يكي از خدايان است كه ميتواند سبب سقوط بيمار روي زمين و تكانهاي شديد وي شود و بعد، قبل از مرگ كامل بيمار، مجددا وي را زنده كند.
بقراط اولين كسي بود كه با اين نظريه مخالفت كرد. اين پزشك يوناني در حدود 2450 سال قبل معتقد بود صرع يك بيماري با منشاء اختلال مغزي است.
طي 2000 سال بعد، نظريههاي خرافي ديگري هم در مورد علت اين بيماري شكل گرفت. در نگرش اول، اعتقاد بر اين بود كه اين بيماري به علت نفوذ ارواح خبيث و شيطاني به بدن افراد بروز ميكند. به همين دليل براي بيرون راندن ارواح خبيث از جسم بيماران سعي ميكردند به روشهاي خشونتباري متوسل شوند كه بسياري از مواقع باعث صدمات جسمي و حتي مرگ بيمار ميشد.
در نگرش دوم كه جالينوس از مدافعان آن بود، تصور ميشد كه به دليل بروز لخته و آماس در عروق دست يا پا، اين بيماري شروع ميشود.
به همين دليل دست يا پاي بيماران را در هنگام حمله محكم ميبستند تا جريان خون آن قطع شود و بيمار بهبود يابد. حتي گاهي اوقات، يكي از اندامهاي بيمار را كه تشنج از آنجا شروع ميشد قطع ميكردند. اگر حمله تشنجي از يك اندام شروع نميشد، جمجمه بيمار را ميشكافتند و سعي ميكردند تا لخته را خارج كنند.

تا حدود 100 سال پيش، درمانهاي گوناگوني كه براي بيماري صرع معــرفي ميشدند هيچ كدام موثرنبودند و بيشتر جنبه خرافي داشتند و خرافات باعث شده بود تا واقعيات و حقايق هويدا نشود.
مغز به عنوان جايگاه صرع
مغز از ميلياردها سلول عصبي به نام نورون تشكيل شده است. عمل نورونها انتقال پيام هاي عصبي به نورونهاي ديگر است. اين پيامها از طريق ناقلهاي شيميايي به نام نوروترانسميتر(NEUROTRANSMITTER) به نورونهاي بعدي منتقل ميشوند.
وقوع هرگونه حمله تشنجي، ناشي از انتقال ناگهاني تعداد بسيار زيادي از پيامهاي عصبي در مغز است كه در حالت عادي نبايد اين پيامها از مغز ساطع شوند. در ضمن، نبايد به صورت همزمان اينقدر پيام غير لازم صادر شود.
اين پيامها ميتوانند فقط در يك قسمت از مغز توليد شوند يا تمام مغز را در برگيرند. با توجه به محل شروع پيامها، نماي باليني حمله تشنجي هم تعريف ميشود. مثلا اگر از نورونهاي ناحيه حركتي مغز شروع شوند، ممكن است حمله به صورت تكانهاي اندام شروع شود. علت دقيق شروع حمله تشنجي هنوز مشخص نيست.
زندگی رنگی با پورتال رنگی





