جزئیات حادثه تلخ مرگ زن ۴۷ ساله در باران پایتخت

جزئیات حادثه تلخ مرگ زن 47 ساله در باران پایتخت

سیل در تهران باعث مرگ مادر ۴۷ ساله در جلوی دیدگان فرزندان و همسرش شد !

آسمان پایتخت از عصر دوشنبه خوف عجیبی داشت. ابرهای سیاه همه جا را فرا گرفته بود. شکی نبود که باران و طوفان سنگینی در راه است و ناگهان بغض آسمان ترکید و به یکباره باران و تگرگ سنگین بر سر مردم پایتخت فرو ریخت. هیچ کس در امان نبود. خیابان‌ ها قفل شده بود. عابران پیاده خود را به گوشه دیوارها می‌رساندند تا از هجوم آب و سیلاب در امان باشند. شدت آب جوی‌ ها و کانال‌ ها هر لحظه بیشتر می‌ شد. دراین میان زن میانسال، دست دختر و پسر خردسالش را محکم گرفته بود و به سمت خودروی شوهرش می‌ دوید.اما ناگهان کیف یکی از بچه‌ ها روی زمین افتاد و او با فریاد از مادر کمک خواست. مادر همان موقع فرزندانش را به گوشه‌ ای امن ازخیابان هدایت کرد و دوید کیف را بردارد اما هجوم سیلاب امانش نداد و او را در مقابل دیدگان بهت زده کودکانش با خود برد !

بچه‌ ها که با دیدن این صحنه شوکه بودند فریاد می‌ زدند و پدرشان را صدا می‌کردند. مرد فرصتی برای فکر کردن نداشت. حتی صدم ثانیه‌ ها برای نجات زندگی همسرش اهمیت داشت. او بسرعت می‌دوید تا همسرش را نجات دهد. اما انگار قدرت آب بیشتر بود و زن نگون بخت را در چند ثانیه بلعیده بود. ساعت حدود ۱۹:۳۰ دوشنبه ۱۷ آبان گزارش سقوط و ناپدید شدن زن ۴۷ ساله‌ ای در خیابان پاسداران به آتش‌ نشانی گزارش شد. بلافاصله پس از این گزارش، امدادگران دو ایستگاه به محل اعزام شدند و جست و جو در جوی آب منطقه و کانال‌ های منتهی به آن آغازشد. همزمان تیم‌های دیگر نیز عملیات تجسس را در مناطق دیگر ادامه دادند اما هیچ اثری از زن گمشده وجود نداشت.

بچه‌ ها در بهت از دست دادن مادر

یکی از بستگان این زن که بغض گلویش را فشرده بود،گفت: «هنوز باورمان نمی‌ شود چه اتفاقی افتاده است. دختر و پسر ۷ و ۹ ساله مریم هنوز شوک زده‌اند و کابوس حادثه، خواب را از آنها گرفته است. آن‌طور که بچه‌ها می‌ گویند: آنها دست مادرشان را گرفته بودند و به سمت خودروی پدرشان که تنها ۵ متر دورتر توقف کرده بود می‌ دویدند که سر کوچه، ناگهان کیف یکی از بچه‌ ها زمین می‌ افتد. وقتی نگار برای برداشتن کیف می‌ رود ناگهان در کانال سقوط کرده و آب او را می‌برد. همسرش با دیدن این حادثه و فریاد فرزندانش چند متری در مسیر دویده و حتی چند پل آهنی را هم کنده تا بتواند بهتر داخل کانال را ببیند اما نتوانسته اثری پیدا کند. نیروهای آتش‌ نشانی تا نزدیک صبح دیروز به همراه برخی اعضای خانواده در محل حادثه بودند و کانال‌ ها را جست و جو می‌ کردند اما نتیجه‌ ای به دست نیامد. امیدوارم خدا کمک مان کند.»

جست و جو ها برای یافتن زن ۴۷ ساله ادامه دارد

سید جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتش‌ نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران نیز در این باره گفت: «ساعت ۱۹:۴۳ دوشنبه ۱۷ آبان، گزارش سقوط زن جوانی به داخل جوی آب خیابان پاسداران اعلام شد. بلافاصله امدادگران دو ایستگاه در محل حاضر شده و جست و جو در مسیر با توجه به اظهارات پسر ۹ ساله این زن جوان و کسبه محل آغاز شد و تا نزدیک صبح ادامه داشت. تجسس در کانال‌ های اطراف نیز ادامه دارد و تیم‌ های مسئول از صبح سه‌ شنبه نیز با حضور در محل سرگرم جست‌ و‌ جو هستند.»

وی درباره پیدا شدن کیف این زن نیز گفت: «مأموران آتش‌ نشانی کیفی پیدا نکردند. وقتی آنها به محل رسیدند شماری از همسایگان که شاهد سقوط این زن بودند کیفی را به آتش‌نشان‌ ها داده و مدعی شدند کیف قربانی است و ما هم آن را تحویل نیروی انتظامی دادیم تا مورد بررسی قرار گیرد.»

جست و جوی بی‌ نتیجه در بیمارستان‌ های اطراف

در شرایطی که تلاش تیم‌های جست و جوی آتش‌نشانی و مأموران کلانتری ۱۰۱ تجریش تا پاسی از نیمه شب سه‌شنبه بی‌نتیجه مانده بود، ساعت ۲ بامداد سه‌شنبه موضوع به بازپرس کشیک دادسرای جنایی اعلام شد و به دستور وی بیمارستان‌های اطراف نیزمورد بررسی قرار گرفت اما هیچ ردی از این زن به‌ دست نیامد.

همسر زن گمشده چه گفت؟

شوهر این زن که هنوز در  شوک ناپدید شدن همسرش است و اتفاقات پیش رویش را باور ندارد، گفت: ساعت ۷ شب بود که به سمت آموزشگاه زبان بچه‌ هایم واقع در پاسداران رفتم تا آنها را به خانه ببرم بی خبر از اینکه مریم، همسرم نیز بعد از پایان کارش به دنبال بچه‌ ها رفته تا با هم به خانه برگردند. به دلیل بارش شدید باران، هر دو نگران بازگشت بچه‌ ها بودیم. من زودتر از ساعت تعطیلی بچه‌ ها به محل رسیده بودم و داخل خودرو  منتظر بودم تا کلاس‌ شان تمام شود. باران شدیدی می‌ بارید به همین خاطر نمی‌ توانستم بیرون را ببینم. ولی بچه‌ ها من را دیده بودند و به سراغم آمدند. لحظه وحشتناکی بود وقتی پرهام و هستی گفتند آب مادرشان را با خودشان برد. با شنیدن این حرف، حسابی شوکه شده بودم. در آن لحظه نمی‌ دانستم چه کنم؛ فقط وقتی بچه‌ ها گفتند مادرشان در جوی آب افتاده، سراسیمه به سراغش رفتم تا نجاتش دهم ولی شدت آب به قدری زیاد بود که نتوانستم او را بگیرم و هر چه دویدم، دیگر اثری از وی نبود. تاریکی هوا و بارش شدید باران نیز شرایط را سخت‌ تر کرده بود. حتی مردم و شاهدان نیز نتوانستند کمکی به ما کنند فقط خیلی با آتش‌نشانی و نیروهای امدادی تماس گرفتیم شاید بتوانند ردی از همسرم پیدا کنند. اما…
منوچهر که بازنشسته پتروشیمی است، ادامه داد: همسرم کارمند نیمه وقت یک شرکت کشتیرانی بود شاید اگر در آن لحظه با هم در تماس بودیم، او دیگر بعد از تعطیلی محل کارش دنبال بچه‌ ها نمی‌رفت و این اتفاق تلخ هم رخ نمی‌داد. اما حالا او ناپدید شده و ما هیچ امیدی به زنده بودنش نداریم. از آنجا که مریم جثه ریزی داشت، احتمال زنده ماندنش کمتر است. چراکه اگر قوی هیکل بود، می‌توانست خودش را نجات دهد اما او نه شنا بلد بود و نه توان نجات دادن خودش را داشت. در آن زمان من حتی چند نرده‌ای را که روی جوی بود، برداشتم شاید در آنجا گیر افتاده باشد و نجاتش دهم اما اثری از همسرم نبود. حتی نیروهای آتش‌نشانی نیز نتوانستند ردی از او بگیرند.
این مرد در ادامه گفت: متأسفانه این جوی آب به یک مسیل و رودخانه بزرگ منتهی می‌شود که انتهایی ندارد و همین موضوع  کار نیروهای امدادی را سخت‌ تر کرده است. زیرا این جوی حتی تا ورامین هم ادامه دارد و ما نمی‌ دانیم همسرم کجا گیر افتاده است. هنوز هم باور ندارم که مریم را از دست داده‌ام. در این یک ماه اخیر ابتدا شوهر خواهرم به دلیل بیماری از بین ما رفت و هنوز ۴۰ روز از مرگ مادرم  نمی‌ گذرد که این بلا و مصیبت گریبان‌ مان را گرفت. باور کنید نمی‌ دانم پس از مرگ او، با دو پسر و دخترمان چطوری زندگی کنم.
وی ادامه داد: پسر بزرگم ۲۱ ساله است.  پرهام ۹ ساله و هستی ۸ ساله که شاهد دست و پا زدن مادرشان بودند دائم بهانه او را می‌ گیرند و آنها هم هنوز از این حادثه شوکه هستند. فقط از خدا می‌ خواهم به ما صبر دهد تا این مصیبت بزرگ را تحمل کنیم.

این مرد با اشاره به پیگیری‌های مسئولان در این زمینه گفت: از شب حادثه تاکنون آتش نشانی همچنان به جست‌ و جو پرداخته و خیلی سریع برای کمک‌ رسانی حاضر شدند. فقط متأسفانه مشکلی که وجود دارد، این است که اگر شهرداری و مسئولان مربوطه قبل از بروز چنین حوادثی فکری به حال این رخدادها می‌کردند، ما الان چشم انتظار پیکر نیمه جان یا جسد همسرم نبودیم. چرا که باید جوی‌ های آب با نرده حفاظت شده باشند، بخصوص در مکان‌ های پر تردد. ولی متأسفانه در محل حادثه‌ ای که برای همسرم رخ داد، هیچ حفاظ و نرده‌ای نبوده و باران شدید هم اوضاع را بدتر کرد. همچنین نبودن سد و مانعی در جوی‌ های آب می‌ تواند این مشکلات را کمتر کند متأسفانه هیچ راه عبوری برای تجسس وجود نداشت و مأموران به سختی می‌ توانستند در آن مسیر همسرم را پیدا کنند نه نور و چراغی بود نه محافظی که دلمان به آن خوش باشد که همسرم را پیدا کنیم.

بی‌ توجهی شهرداری

مرد غمزده در حالی که دست دختر و پسر کوچکش را گرفته بود، در ادامه گفت: در چنین مواردی شهرداری مسئول جان افرد است. آنها باید همه عواقب و اتفاقات طبیعی را در نظر بگیرند و در زمان ساخت و سازها، مسائل مربوط به حوادث پیش‌بینی نشده را هم مد نظر قرار دهند. اگر میله و حفاظی در این جوی‌ها قرار داشت، کسی مثل ما که این حادثه برایش اتفاق افتاده، این گونه گرفتار نمی‌شد.

انتقاد از برخی دستگاه‌ ها

یکی از بستگان زن ناپدید شده نیز در ادامه گفت: دیشب از نیروهای کمکی خواستیم تا از طریق ردیابی تلفن همراه و بازبینی دوربین مداربسته بانکی که در محل وجود داشت، از وضعیت گمشده‌مان باخبر شویم ولی متأسفانه هیچ پیگیری صورت نگرفت و به دلیل نیاز به طی کردن مراحل اداری و قانونی و داشتن حکم قضایی، از آن صرفنظر شد. ولی شاید اگر همان دیشب دوربین را بررسی می‌کردند و زمان و ساعتی را که مریم در جوی افتاده را مشاهده می‌کردند، همان لحظه او را نجات می‌دادیم اما افسوس. با این حال با کمک یکی از آشنایان‌ مان فهمیدیم ساعت ۷ و ۳۸ دقیقه شب، تلفن مریم در همان مسیر پاسداران روشن بوده. اگر این موضوع را نیز  شب حادثه می‌ دانستیم، می‌ توانستیم کاری کنیم. اما افسوس که دیر به فکر جان افراد می‌ افتند و زمانی پیگیری‌ ها صورت می‌گیرد که دیگر کار از کار گذشته است. ای کاش قبل از اینکه به فکر مقصر بگردیم، به فکر جان افراد و خانواده حادثه دیده باشیم و در اولین فرصت و زمان بدون محدودیت به داد این افراد برسند.

گفت‌وگو با پسری که شاهد حادثه بود

پرهام ۹ ساله که شاهد افتادن مادرش در جوی آب بود، با بغض و ناراحتی گفت: هوا تاریک بود. باران شدیدی می‌ بارید با خواهرم کلاس زبان بودیم و وقتی بیرون آمدیم مادرم به طرف ما آمد تا به خانه برویم. از طرفی متوجه شدیم ماشین بابا جلوی آموزشگاه پارک است. او را که دیدیم به سمتش رفتیم همه جوی و پیاده‌ روی خیابان را آب گرفته بود. سرعتش خیلی زیاد بود. ناگهان کیف هستی افتاد زمین. مامان ما رو به سمت خیابان و ماشین بابا برد اما  موقع برداشتن کیف هستی، پایش لیز خورد و در جوی روبه‌ روی آموزشگاه افتاد. من هم نتوانستم کمکش کنم فقط دویدیم و بابا را صدا کردیم ولی …

حضور در صحنه حادثه

بعد ازظهر دیروز بچه‌ های قد و نیم قد از کلاس زبان بیرون آمده  و منتظر پدر و مادرشان بودند. منوچهر با دیدن صحنه‌ای که همسرش در آنجا افتاده، بغضی کرد و از شب حادثه گفت و به تشریح صحنه پرداخت. زنان و مردان زیادی که شب حادثه، شاهد افتادن زن میانسال در جوی آب بودند، سراغ وی را گرفتند و پیگیر ماجرا بودند و می‌گفتند احتمال دارد وی زنده باشد.

مرد جوانی که دیده بود مریم در جوی افتاده، گفت: به قدری این حادثه سریع رخ داد که هیچ کس نتوانست کمکی کند فقط عجیب است که کیف مدرسه دختر کوچولو وسط کوچه افتاده بود. متأسفانه این حادثه در این منطقه بارها اتفاق افتاده است و شهرداری هیچ گونه رسیدگی نکرده است چرا که اینجا مسیر پرتردد است و باید حفاظ و نرده‌ای روی این جوی وجود داشته باشد. شب حادثه باران شدید سرعت و عمق آب را زیاد کرده بود. حتی من روز بعد از حادثه پایم را در جوی آب گذاشتم ولی کف آن بشدت لیز است و همین باعث شده زن جوان نتواند تعادلش را حفظ کند و خودش را نجات دهد. به نظرم مسئول  حوادثی از این قبیل شهرداری است. بارها این اتفاقات می‌افتد و آنها با بی توجهی از کنارش می‌ گذرند و پس از مدتی هم موضوع به فراموشی سپرده می‌شود.

منبع: روزنامه ایران

مطالب مرتبط

9 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.