داد زدن بر سر بچه‌ها و عوارض آن - پورتال رنگی

داد زدن بر سر بچه‌ها و عوارض آن

شاید شما جزو آنهایی باشید که مدام سر بچه‌ها داد می‌زنند یا شاید هم گهگاه این کار را می‌کنید و یا ممکن است خیلی به ندرت پیش بیاید که سر فرزندتان داد بزنید. اگر اصلا این کار را نمی‌کنید به شما تبریک می‌گوییم. اگر هم اهل داد زدن هستید، خب، بالاخره انسان است دیگر! شاید تا به حال نمی‌دانستید داد زدن بر سر بچه‌ها، چه عواقبی دارد که ما برای‌تان می‌گوییم و البته اینکه چطور می‌توانید این عادت را از محیط خانه‌تان دور کنید. در این مطلب از ابرتازه ها درباره عواقب داد زدن بر سر بچه‌ها توضیحاتی را بیان می نماییم. برای استفاده از این مطلب با ما همراه باشید.

اول از همه؛ دادن زدن همیشه هم بد نیست

بله، درست است؛ داد زدن گاهی مفید و حتی لازم است. داد زدن چیزی شبیه آژیر آتش نشانیست که می‌تواند از آن با احتیاط و به عنوان علامتی از خطر استفاده کرد.

داد زدن، شکلی موثر از هشدار برای بچه‌ها در مواقعی است که در موقعیتی خطرناک قرار می‌گیرند. یعنی داد زدن باید فقط شیوه‌ای از هشدار باشد، نه بخشی از تنبیه یا روشی برای اداره‌ی امور روزمره!

داد زدن چه بر سر بچه‌ها می‌آورد؟

اگر سعی دارید فرزندتان را از انجام کاری متوقف کنید یا ساکتش کنید، مدام داد و فریاد زدن راه درستش نیست. اگر به آرامی واکنش نشان دهید، اطمینان و عشق را در فرزندتان پرورش خواهید داد. اما عکس این موضوع هم صدق می‌کند؛ اگر مدام با داد و فریاد زدن کارتان را پیش ببرید، مغز فرزندتان وارد حالت جنگ و گریز خواهد شد.

داد زدن ممکن است باعث شود فرزندتان مقابله به مثل کند و رفتار تهاجمی به سمت شما داشته باشد و حتی بخواهد به شما آسیب بزند. همچنین داد زدن باعث می‌شود کودک‌تان یا فرار کند و یا فقط با ترس و دلهره به شما خیره شود. مطالعات نشان داده داد زدن، در بلند مدت، بچه‌ها را تهاجمی‌تر می‌کند، هم از لحاظ کلامی و هم از نظر فیزیکی.

داد زدن به فرزندتان یاد می‌دهد تا زمانی که داد نزدنید جدی نیستید

در بیشتر موارد ما به این امید سر بچه‌ها داد می‌زنیم که آنها یاد بگیرند دفعه‌ی بعد بدون داد زدن ِ ما، کاری را انجام بدهند یا ندهند. اما چیزی که واقعیت دارد کاملا برعکس است! یعنی ما به آنها یاد می‌دهیم تا زمانی که سرشان داد نزنیم، جدی نیستیم. در این مطلب، چند توصیه‌ی بسیار خوب برای شما داریم تا کمک‌تان کنیم بدون نیاز به داد زدن، حس همکاری و همدلی بین شما و فرزندتان تقویت شود.

داد زدن، شکل درستی برای ارتباط نیست

گاهی وقت‌ها ما طبق این باور نادرست داد می‌زنیم که، اگر با صدای بلند حرف بزنیم یا نکته‌ای را گوشزد کنیم، کودک‌مان راحت‌تر می‌تواند آن نکته را به خاطر سپرده و جدی بگیرد. در حالیکه اینطور نیست. شاید در کوتاه مدت و بسیار سطحی از داد زدن‌تان نتیجه بگیرید اما نکته‌ای که به آرامی و با شیوه‌های درست گوشزد می‌شود بسیار موثرتر و عمیق‌تر در ذهن کودک جا می‌افتد تا نکته‌ای که با داد زدن به کودک منتقل می‌شود.

با داد زدن نمی‌توانید پیام‌تان را مستقیما به فرزندتان منتقل کنید، زیرا بچه‌ها در دفاع از خودشان در برابر یک خطر احتمالی یا خطر واقعی بسیار پرتکاپو هستند و اصل مطلب را از دست می‌دهند، اما اگر با آرامش حرف بزنید، لزومی برای دفاع نمی‌بینند و روی همان چیزی که هدف شماست تمرکز خواهند کرد.

داد زدن، اعتماد را از بین می‌برد

اگر مدام با داد و تهدید، ترس را در دل فرزندتان ایجاد کنید، اعتماد او به شما آسیب دیده و از بین می‌رود. به جای داد زدن، جور دیگری شرایط را کنترل کنید و با حسی از شوخی و همراهی، هشدارهای لازم یا نکات و توصیه‌های‌تان را به او منتقل کنید. واکنش نشان دادن به یک موقعیت اگر از نگاه فرزندتان،همراه با همدلی و مهربانی باشد، در توده‌ای از مشکلات بعدی ِ بهم گرده خورده گرفتار نخواهید شد و فرامین‌تان هم به اجرا درخواهند آمد!

شما هم قرار نیست کامل و بی‌عیب باشید؛ اما خونسردی‌تان را حفظ کنید

خونسرد ماندن گاهی واقعا سخت است. وقتی پسر کوچک‌تان برای پانزدهمین بار، تمام محتویات کیف دستی‌تان را روی زمین ولو می‌کند، حتما دارد روی اعصاب‌تان راه می‌‌رود! اما خونسرد ماندن شما، مطمئنا بازخورد خوبی خواهد داشت و اعتماد فرزندتان به شما سلب نخواهد شد و فرزندی خواهید داشت که به شما اطمینان دارد، از شما نمی‌ترسد، با شما نمی‌جنگد و عاشق شماست.

اگر وقتی کوچک بودید والدین شما مدام سرتان داد می‌زدند، اجازه ندهید این عادت به زندگی شما هم رخنه کند. شما پدر و مادر عاقل‌تری باشید، صبوری را تمرین کنید و عشق‌تان را بروز دهید.

برخی کلمات و جملات زیانبار

تهدید: کلماتی که مبنی بر اینست که زندگی بدون وجود کودک بهتر بود «اگر بخاطر بچه‌ها نبود، ما می‌توانستیم یک ماشین نو بخریم» یا «نمی‌توانم حتی یک لحظه هم تو را تحمل کنم».
مقایسه کردن:«چرا نمی‌توانی مثل خواهرت تمیز باشی؟» یا «دیدی دوستت چقدر قشنگ می‌نوشت».
برچسب‌زدن: «تو کثیف، شلخته، تنبل، احمق، لوس، دست‌وپاچلفتی، چاق، خجالتی، بدبخت،… هستی».
سرزنش: «تو منو خسته می‌کنی، مریض می‌کنی، دیوانه می‌کنی.».
تحقیرکردن: «من خودم این کارو می‌کنم تو خیلی آروم کار می‌کنی» یا «این چه‌ طرز نوشتنه، خجالت بکش».
دلسردکردن: «نمی‌دونم چرا تو همیشه بد توپ می‌اندازی» یا «چرا همیشه کارو اشتباه انجام می‌دهی».

چه می‌توان کرد؟

اگر شما بطور طبیعی با صدای بلند حرف می‌زنید یا زیاد فریاد می‌کشید به کودکتان توضیح دهید که این، شیوه حرف‌زدن و عادت شماست و تصریح کنید که از دست او عصبانی نیستید.
اگر با همسرتان یا کسانیکه با شما زندگی می‌کنند عصبانی هستید بهتر است در خلوت موضوع را حل‌وفصل کند نه درحضور کودکان.
اگر از دست بچه‌ها عصبانی هستید قبل از هر عمل یا حرفی صبر کنید، می‌توانید در این فاصله یک استکان چای بخورید، کمی قدم بزنید، یک کار کوچک در خانه انجام دهید و یا هر چیزی که شما را آرام می‌کند.
اگر فریاد می‌زنید اطمینان حاصل کنید که چیزی نمی‌گویید که به کودکتان صدمه بزند یا اعتماد‌به‌نفس او را جریحه‌دار کند.
اگر شما جیغ می‌زنید کودک شما هم جیغ خواهد زد. توجه کنید که او از شما تقلید می‌کند نه این‌که جواب شما را پس دهد.
سعی کنید بیشتر درباره آن‌چه دوست دارید حرف بزنید نه این‌‌که به سرزنش و تهدید بپردازید. مثلا «من دوست دارم که تو به من کمک کنی اسباب‌بازی‌ها را جمع کنیم» نه این‌که‌ «تو منو خسته کردی از این همه جمع‌و جورکردن».
اگر فشار زیادی روی خود احساس می‌کنید و بیشتر اوقات عصبانی و ناراحت هستید در جستجوی کمک باشید و از همسر، والدین، دوست صمیمی، یا یک مشاور کمک بگیرید.
به دفعات و به مناسبت‌های مختلف به کودکتان بگویید که او را دوست دارید، به او افتخار می‌کنید و برای کمک او ارزش قائلید. این امر می‌تواند تا حدی شدت تاثیر سخنان زیان‌بار گاه‌‌به‌گاه شما را کاهش دهد.
سرانجام بخاطر داشته باشید که اگر شما بیشتر اوقات رابطه خوبی با فرزندان خود دارید و فقط گاهی در این زمینه اشتباهی رخ می‌دهد نگران نباشید و احساس گناه نکنید، به کودکتان آسیبی نخواهد رسید.

زندگی رنگی با پورتال رنگی