علت و راهکار لجبازی - پورتال رنگی

چرا بعضی ها لجبازند؟

لجبازی خصوصیتی رفتاری است که یک فرد قبول ندارد افکارش را تغییر دهد یا طرز فکر و تصمیمش را در مورد شرایط یا عملی عوض کند. عواملی که در بوجود آمدن لجبازی موثرند را بشناسیدیک فرد لجوج به ایده‌ها و نظرات خود به طور مصممی پایبند است. نگرش یک فرد لجباز این است که  من نمی‌خواهم شما هم نمی‌توانید مرا مجبور کنید.افراد لجوج همیشه لجباز نیستند. ممکن است اتفاقاتی خاص یا واکنش‌هایی باعث این رفتار آنها شود. برای درک این موضوع مجبوریم این واقعیت را یادآور شویم که اکثر رفتارهای آدمی بر پایه اجتناب از درد یا در طلب تشویق و پاداش است.

لجبازی و پاداش

بعضی اوقات افراد به این دلیل لجبازی می‌کنند که چیزی را که می‌خواهند بتوانند با لجبازی هم شده به دست آورند. در این مورد فرد با استفاده از لجبازی‌اش از مقاومت دیگران در برابر خواسته هایشان ممانعت می‌کند تا خواسته‌اش از دیگران را برآورده کنده عنوان مثال یک کودک زمانی تحریک می‌شود که از شیوه لجبازی استفاده کند، که بتواند از لجبازی برای رسیدن به خواسته‌اش استفاده کند.این رفتار معمولا در کودکان لوس دیده می‌شود.  اگر یک کودک چیزی را که می‌خواهد نتواند به راحتی و راه‌های درستش به دست آورد پس لجبازی را پیش می‌گیرد، اگرچه والدینش به او اجازه این رفتار را نمی‌دهند، ولی اگر در نهایت این کارش موثر باشد، رفتار لجبازی‌اش را برای گرفتن خواسته‌هایش ادامه می‌دهد.لجبازی و اجتناب از درداگر والدین به شدت و مدام کودکان را تحت کنترل قرار دهند و تصمیماتشان را با توجه به کارهای آنها بگیرند، بچه ها احساس می‌کنند که آزادیشان تهدید شده و در خطر است. این امر متداول ترین دلیلی است که کودکان در دوران نوجوانی سرکش و لجباز می‌شوند.‌اگر یک کودک حس کند که تحت کنترل است لجباز می‌شود تا از زیر نظر قرار گرفتن توسط والدینش بیرون آید و آزادی‌اش را باز یابد. کمبود آزادی باعث می‌شود تصمیم گرفتن برای افرادی که قدر آزادی را می‌دانند دردناک شود، بنابراین سیستم مدافعه لجبازی را برای اجتناب از درد به کار می‌گیرند.

لجبازی و هویت

بعضی افراد به شدت تحت تاثیر عقاید، افکار، ایده‌ها و سلایقشان هستند. آنها نمی‌توانند کسانی که با آنها مخالفت می‌کنند را تحمل کنند، زیرا مخالفت با آنها مخالفت با آن چیزی است که در درون آنها وجود دارد. پس شروع به لجبازی می‌کنند. این رفتار در آنها مانع از رشد فردی و موجب تاثیر بد بر روی روابطشان با دیگران می‌شود . بعضی‌ها قدم را فراتر گذاشته و کلا از افرادی که با آنها مخالفت می‌کنند اجتناب می‌کنند، فقط به این خاطر که در این دنیا، آنها با عقاید و افکاری متفاوت با او، زندگی می کنند.غذا خوردن ، خوابیدن و …: بهر حال كودك مانند افراد بزرگسال نمی تواند از نیروی تفكّر و حركت در یك زمان استفاده كند و والدین باید بدانند زمان تفكّر و انجام كارها در كودكان به سعه ی صدر بیشتری نیاز دارد.پنجره ی سوم: رشوه ندادن و حذف پاداش كودك لجباز : اگر كودك برای رسیدن به مطلوب خود چه درست و چه نادرست شروع به گریه كردن و یا داد كشیدن بكند و از این راه بخواهد به خواسته ی خود برسد و والدینی كه به اصطلاح حوصله ی ندارند با دادن امتیاز ( رشوه ) به كودك ، او را ساكت می كنند ، باعث پرورش لجبازی در او می شوند. پس باید پدر به خصوص مادر از دادن هرگونه رشوه و پاداش به كودك خوداری كند. البتّه تشویق برای كارهای خوب و مثبت كودك با رشوه دادن فرق دارد. تشویق باعث رشد اعمال نیك و حركت به سوی ترقِّی می شود. امّا باید توجّه داشت كه تشویق و پاداش ، باید به اندازه  و درخور كار او باشد.پنچره ی چهارم -عدم توجّه و نادیده گرفتن رفتار كودك لجباز : گاهی بهتر است وقتی فرزندمان شروع به داد و بیداد می كند خیلی خونسرد و بی توجّه  از كنار مسئله عبور كنیم به طوری كه یا متوجّه نشده ایم و یا موضوع برایمان اهمّیّت ندارد.

در رابطه زناشویی چه عاملی باعث لجبازی بین زوجین می‌شود؟

نداشتن عشق واقعی بین زن و شوهر و نشناختن کامل طرف متقابل وهم کفه نبودن از لحاظ فرهنگی، خانوادگی، تحصیلی حتی از نظر فیزیکی از علت‌هایی است که باعث لجبازی بین زن و شوهر می‌شود، البته ما باید ساختار خانواده را نیز در نظر بگیریم، زن و شوهر بسته به اینکه چه نوع خانواده‌ای را تشکیل داده‌اند، در این امر (لجبازی) بسیار دخیل‌اند. در خانواده‌های مردسالار، که مرد نقش و قدرت برتری دارد، لجبازی به شدت از طرف مرد دیده می‌شود.در خانواده‌های زن سالار، که زن نقش اصلی را بازی می‌کند، نیز زن به لجبازی می‌پردازد، در خانواده‌های فرزندسالار که فرزندان به دلیل رشد تحصیلی و تکنولوژی برتر از والدین به حساب می‌آیند و خانواده‌ها چه مستقیم و چه غیرمستقیم به آنها بها می‌دهند، لجبازی از سوی فرزندان است. در خانواده‌های هرج‌ومرج‌طلب که اساس و پایه‌ای ندارند و هرکس به دنبال رفاه خویش است، هر کدام از افراد این خانواده به تنهایی کتابی از لجبازی هستند و سرانجام در خانواده‌ مشارکتی یا تعاونی که خانواده موفقی هستند و حداقل در هفته یکی دو ساعت در مورد رفتارهای نابه‌هنجار خود بحث می‌کنند و گفت‌وگو دارند، لجبازی در این دسته خانواده دیده نمی‌شود و جایگاهی ندارد.

منبع: aftabir/irannaz/seemorgh