چگونه در مقابل خشونت همسرمان رفتار کنیم ؟


آزار کلامی، تحقیر و فحاشی در هیچ رابطه‌ ای طبیعی نیست اما خیلی از آدم‌ها به آن عادت کرده‌اند.

این شایسته هیچ انسانی نیست که با دلیل یا بی‌ دلیل در معرض توهین‌ ها و تحقیرهای کلامی قرار بگیرد، آن هم از سوی کسی که ادعا می‌کند عاشق است ! واقعیت این است که پرخاشگری، فحاشی و ناسزا یک نوع خشونت خانگی هستند اما بسیاری آسیب و جراحت آن را کمتر از خشونت‌ های فیزیکی و جنسی می‌ بینند و گمان می‌کنند با یک عذرخواهی ساده می‌توانند همه چیز را حل کنند. در بیشتر موارد رابطه‌ها با وجود خشونت کلامی ادامه پیدا می‌کنند چون قربانی خشونت کلامی به مرور زمان باور می‌کند که اشتباهی از او سرزده و لایق توهین است یا به خاطر رابطه‌ ای که آن را به سختی به دست آورده نمی‌ تواند در برابر فحش و ناسزا و تحقیر واکنش چندانی نشان بدهد. خیلی از زن‌ ها فکر می‌ کنند بد دهنی، فحاشی و نگاه بالا به پایین مردان طبیعی است و بخشی از ویژگی‌ های شخصیتی آنهاست. اما اصلاً این‌ طور نیست. هیچ مرد یا به طور کلی انسان سالمی فحاش و ناسزاگو نیست و اگر شما آن را بخشی از فرهنگ و تربیت طرف مقابل هم می‌ دانید و اگر زمانی که در معرض خشونت هستید به جای اعتراض سعی می‌ کنید همه چیز را با رویکرد او مورد توجه قرار بدهید، بدون اعتراض و بدون اینکه متوجه باشید این پرخاش یا آزار طبیعی و انسانی نیست، شما در حق خودتان و رابطه‌ ای که در آن قرار دارید، ظلم بزرگی می‌ کنید.

در مقابل فحاشی همسرتان چه کاری می‌ توانید بکنید ؟

اگر در معرض خشونت کلامی همسر و شریک زندگی‌ تان قرار دارید، باید یک قدم اساسی برای خودتان بردارید ! نخستین چیزی که باید یاد بگیرید این است که نباید خود را مستحق توهین بدانید !. شما سزاوار خشونت نیستید، پس نباید او را تأیید کنید و رفتارتان نباید حاوی این تأیید ناخواسته باشد.
در قدم بعدی باید برای چنین رابطه‌ ای محدودیت‌ هایی ایجاد کنید. اگر او فحش می‌ دهد، تهدید می‌ کند، فریاد می‌ زند و توهین می‌ کند به او بفهمانید که متوجه آزار و خشونت هستید و تحمل این رفتارها را ندارید ! مثلاً بگویید به گفت‌ و‌ گو ادامه نمی‌ دهید اگر او درست حرف نزند. اگر خودش را تغییر نمی‌ دهد به آرامی محیط را ترک کنید و از او بخواهید در تنهایی‌ اش و با افکار خودش تنها بماند.
هرگز در برابر کسی که به هر دلیلی به شما فحش می‌دهد تسلیم نشوید، از او عذرخواهی نکنید. عذر خواهی شما به این معناست که آنچه او می‌ گوید را پذیرفته‌اید و تأیید می‌ کنید. البته اصلاً لازم نیست برای نشان دادن واکنش شما هم متقابل فحش بدهید و او را مورد آزار کلامی قرار بدهید. اما دائماً به او یادآوری کنید که نباید توهین کند، به حرف‌ هایش گوش نخواهید کرد و به هیچ دلیلی اجازه نمی‌ دهید او شما را با الفاظ ناشایست مخاطب قرار دهد. به او پیشنهاد بدهید که برای حل مشکل از طریق رفتار درمانی اقدام کند. عادت به فحاشی و ناسزاگویی را می‌توان با رفتار درمانی، تغییر دیدگاه و آموزش مهارت‌ های کنترل خشم درمان کرد. تحقیرها و توهین‌ های چنین فردی در شما احساس کم بینی، کم ارزشی، بی‌ هویتی و بی‌ اعتمادی ایجاد می‌ کند. همیشه احساس می‌ کنید کسی دوست‌ تان ندارد. برای اینکه چنین احساسی در وجودتان ریشه دار و عمیق نشود باید در روابط مستقل، از طریق دوستان، خانواده و محیط کار این ضعف‌ ها را جبران کنید. آنها به شما کمک می‌ کنند تا خودتان را دوست داشته باشید و ارزش و جایگاه‌ تان را پایین نبینید. در نهایت زمانی که بیش از اندازه تحقیر می‌ شوید، آرامش ندارید، همسرتان تغییر نمی‌ کند و خشونت‌ هایش فراگیر و غیر قابل جبران است، بهترین انتخاب ترک چنین رابطه‌ ای است. خشونت جایی برای سازش باقی نمی‌ گذارد، پس کرامت انسانی خودتان را حفظ کنید و چنین رابطه‌ ای را ترک کنید. یادتان باشد که زندگی ادامه دارد و شما شایسته داشتن یک زندگی خوب هستید.

مطالب مرتبط

1 نظر

  1. مریم

    سلام.درباره ی منفعل بودن درمقابل خشونت کلامی وحتی فیزیکی کاملا مخالفم.سالهای زیادی زیربارخشونت عمرم را تلف کردم نتیجه اش فقط ترس شد وحقارت .ازهمه چیزحتی سایه ی خودم وحشت داشتم.باوجودداشتن زیبایی وتحصیلات عالیه همیشه موردتوجه بودم اما سکوت وخانمی کردن ازمن یک موجود شکننده وحقیر درست کرد..خشونت جذابیت هایم را ازمن گرفت..یکسال است آدم دیگری شده ام .نمیدانم چگونه؟فقط میدانم پاسخ خشونت هایش میدهم .حتی فحاشی میکنم به طرفش حمله میکنم .بااینکه سه برابر من وزن دارد وقد بلنداست درنگاهش ترس رامیبینم.واین مراجسورتر میکند .تازگی ها این منم که اعتراض میکنم دربرابر همه ی رفتارهای زشتش ایستادگی میکنم .من دو فرزند دارم.

    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.