خارج کردن آب از گوش + انواع عفونت های گوش - پورتال رنگی
خارج کردن آب از گوش + انواع عفونت های گوش
آیا می دانید وارد شدن آب به داخل گوش بسیار رایج است؟ این اتفاق بیشتر از آنچه که فکر می کنید می تواند رخ دهد. وقتی افراد شنا می کنند، رفتن آب به داخل گوششان متداول است، اما حتی دوش گرفتن یا استحمام نیز می تواند باعث شود آب وارد گوش افراد شود. دلیل اصلی اینکه چرا هر بار که افراد دوش می گیرند یا استحمام می کنند این اتفاق نمی افتد، به خاطر موم گوش است که مانع ورود مایعات به داخل گوش می شود.
اما گاهی اوقات مایع می تواند وارد گوش شود و حتی ممکن است داخل گوش گیر کند. این اتفاق می تواند حس ناراحت کننده ای داشته باشد. افرادی که آب وارد گوششان می شود، معمولاً بیان می کنند که احساس ناراحتی دارند، در نتیجه به سختی می توانند وظایفی را که باید، انجام دهند. در عین حال، توانایی شنیداری آنها کم شده و مایع به دام افتاده ممکن است باعث درد و تحریک پذیری شود.

خطرات ماندن آب در گوش به مدت طولانی
۱- از دست دادن شنوایی.
۲- التهاب پرده ی گوش.
۳- تشکیل کیست.
همچنین نمونه هایی در مورد هنگامی که آب از ماندن در گوش خارجی، به سمت گوش میانی پیشروی می کند، وجود دارد. اگر این اتفاق بیفتد، باید مایع توسط پزشک خارج شود. با این حال، اگر مایعی که در گوش خارجی گیر افتاده است را بشناسید، برخی درمان های خانگی وجود دارند که می توانید امتحان نمایید.
درمان های خانگی برای خارج کردن آب از گوش
۱- کمک گرفتن از گرانش
حتماً می دانید که وقتی صحبت از گرانش به میان می آید، هر چیزی که بالا می رود باید پایین بیاید و نمونه ی آن هم، آبی است که ممکن است درون گوشتان گیر کرده باشد. برای استفاده از این روش باید:
– سرتان را به طرفین کج کنید تا اجازه دهید مایع به آرامی به سمت پایین جاری شود.
– اگر می خواهید سریع تر این اتفاق بیفتد، می توانید کف دستتان را مثل پیاله روی گوش خود بگیرید تا خلاء موقتی ایجاد کنید، که می تواند به خارج کردن آب از گوش کمک نماید.
– به سرعت دستتان را بردارید و مایع را که از گوشتان خارج می شود، احساس کنید.
۲- سرکه ی سفید
احتمال آن وجود دارد که دلیل اینکه چرا آب نمی خواهد خارج شود به این خاطر باشد که توسط موم موجود در داخل گوش گیر افتاده باشد. سرکه ی سفید، اسیدی دارد که می تواند موم گوش را، که باعث گیر افتادن مایع می شود، تخریب نماید. برای استفاده از این روش باید:
– سرکه ی سفید را با کمی الکل طبی مخلوط کنید.
– از یک قطره چکان استفاده نمایید و آن را روی گوش بچکانید.
– با احتیاط، با کج کردن سرتان به سمت زمین آن را تخلیه کنید، تا زمانی که احساس کنید مایع شروع به خارج شدن می کند.
۳- پدیده ی والسالوا
این از آن نوع روش هایی است که می توانید انجام دهید در نتیجه مجاری استاخی باز خواهند شد و نهایتاً به مایع فشار می آورند تا از گوش هایتان خارج شود. برای استفاده از این روش باید:
– دهانتان را ببندید و بینی تان را با انگشتانتان بگیرید.
– شروع به بازدم از طریق بینی تان کنید اما بینی و دهانتان را بسته نگه دارید.
– این کار اجازه می دهد تا هوا از گوش هایتان خارج شود، که مجاری استاخی را باز نموده و آب را خارج می کند.
– اگر بتوانید این کار را به درستی انجام دهید، یک صدای پاپ خواهید شنید.
۴- سشوار
افرادی هستند که اساساً از امتحان کردن این روش می ترسند، چون مطمئن نیستند این کار چگونه می تواند کمک کند. باید به خاطر داشته باشید که سشوار هوا را بیرون می دهد و هوا می تواند باعث شود تا آب سریع تر تبخیر گردد. برای استفاده از این روش باید:
– یک سشوار را به فاصله ی حدود ۳۰ سانتی متر نگه دارید.
– حتماً سشوار را روی هوای گرم تنظیم نمایید تا اجازه دهید هوا سریع تر به گوش نفوذ کند.
– سشوار را در حالی که باد گرم می زند، به مدت حدوداً سی ثانیه در محل نگه دارید.
– بررسی کنید که آب از گوش تان محو شده است یا خیر، اگر نشده، می توانید مجدداً سعی کنید.
۵- گرما درمانی
باید به خاطر داشته باشید که مایع معمولاً در مجاری استاخی به دام می افتد. این فرآیند اجازه می دهد تا مجاری استاخی باز شده و مایعی که ممکن است عامل ناراحتی که در گوش تان حس می کنید باشد، آزاد گردد. برای استفاده از این روش باید:
– حتماً آب را حرارت دهید. اگر آبگرمکن دارید، می توانید از آب شیر استفاده نمایید.
– یک پارچه ی تمیز داخل آب فرو ببرید و آب اضافی آن را خارج کنید.
– پارچه را به مدت حدوداً ۳۰ ثانیه روی ناحیه ی گوش قرار دهید.
– این کار باید چندین مرتبه انجام شود تا زمانی که مایع از گوش بیرون آورده شود.

۶- آدامس جویدن
حتماً می دانید که وقتی شروع به جویدن چیزی می کنید، استخوان های فک شما به طرفین حرکت می کنند و طبیعتاً این می تواند بر گوش ها اثر بگذارد. برای استفاده از این روش باید:
– می توانید در حالی که سرتان را به سمت گوشی که آب داخل آن است کج کرده اید، بجوید.
– شاید لازم باشد این کار را تا زمانی که احساس می کنید دیگر مایعی درون گوش تان نیست، ادامه دهید.
۷- بخار
آیا می دانید که بخار می تواند در خلاص شدن از تجمع مایعات درون گوش تان بسیار مؤثر باشد؟ باید به خاطر داشته باشید که بخار کمک می کند تا مجاری استاخی باز شده و این کار در نهایت مایعات درون گوش تان را بیرون می کند. برای استفاده از این روش باید:
– آب داغ را درون یک ظرف بریزید.
– حتماً سرتان را با یک حوله بپوشانید، چون این کار اجازه ی خارج شدن را به بخار نمی دهد.
– به آرامی بخار را استنشاق کنید.
– این کار را حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه انجام دهید.
– سرتان را به سمتی که درگیر است کج کنید و مایعاتی را که شروع به خارج شدن می کنند، حس کنید.
۸- نمک
نکته ای که در مورد نمک وجود دارد این است که می تواند به طور عمده در خلاص شدن از مایع به دام افتاده در گوش مؤثر باشد، چون می تواند به سهولت آب را جذب کند. باید به خاطر داشته باشید که گرما نیز به خلاص شدن از ناراحتی هایی که ممکن است به دلیل مایع به دام افتاده حس کنید، کمک می کند. برای استفاده از این روش باید:
– باید نمک را در مایکروویو حرارت دهید.
– حتماً نمک را درون یک پارچه ی تمیز قرار دهید و آن را بپیچید.
– پارچه با نمک را نزدیک ورودی گوش قرار دهید و آن را به مدت حدوداً ۳ دقیقه همانجا نگه دارید.
۹- خمیازه
گاهی اوقات خمیازه کشیدن می تواند به سادگی فشاری را که ممکن است به دلیل مایعی که داخل گوش گیر کرده، ایجاد شده باشد، از بین ببرد. زمانی که شما فشار را رها می کنید، این کار می تواند همان موقع شروع به خارج کردن آب داخل گوش تان کند. برای استفاده از این روش باید:
– اگر احساس می کنید باید خمیازه بکشید، مطمئن شوید که خمیازه را به درستی انجام می دهید تا به فک تان آسیب وارد نکنید.
– می توانید حس کنید که مجاری استاخی شروع به تخلیه می کنند، به خصوص زمانی که صدای پاپ می شنوید.
– این کار کمک می کند تا مایعی را که ممکن است گیر کرده باشد، خارج نمایید.
۱۰- روغن زیتون
باید به خاطر داشته باشید که اگر دوست دارید از شر مایعی که داخل گوش تان گیر کرده است خلاص شوید، این کار به طور مؤثر به خارج شدن مایع کمک می کند. در عین حال، روغن زیتون خواص ضد عفونی کننده دارد که می تواند به کاهش احتمال التهاب داخل گوش هایتان کمک کند. برای استفاده از این روش باید:
– حتماً روغن زیتون را کمی گرم کنید.
– وقتی به اندازه ی کافی گرم شد از یک قطره چکان برای انداختن چند قطره روغن زیتون در داخل گوش، استفاده نمایید.
– ۱۰ دقیقه صبر کنید تا روغن زیتون فرو برود.
– سرتان را به طرفین بگردانید و صبر کنید تا روغن زیتون به همراه آب خارج شود.
– می توانید از یک تکه پنبه برای پاک کردن اضافه های آن استفاده نمایید.
البته، اگر این درمان های خانگی مؤثر نبود، باید برای خلاص شدن از درد و ناراحتی که به خاطر مایع اضافی که داخل گوش تان گیر کرده، به وجود آمده است، فوراً با پزشک تان مشورت نمایید.
اطلاعاتی کامل درباره عفونت های گوش
عفونت گوش یکی از شایعترین نوع عفونتها است که به دو صورت عفونت گوش میانی و التهاب خارجی خود را نشان میدهد. عفونت گوش در میان کودکان به مراتب بیشتر از بزرگسالان است و شاید کامل نبودن سیستم ایمنی بدن، دلیل اصلی شایع بودن این عفونت در میان کودکان باشد.
بجز عوامل ویروسی و باکتریایی، علایم شایع دیگری نیز باعث ایجاد التهاب در گوش میانی و خارجی میشود که همراه با راههای پیشگیری و درمان، در ادامه مطلب به برخی از آنها اشاره میکنیم.
عفونت گوش خارجی
عفونت گوش خارجی نوعی التهاب در گوش خارجی است و بدلیل شایع بودن در میان شناگران، گوش شناگران خوانده میشود. علت اصلی این نوع التهاب دردناک، باقی ماندن آب در گوش و در نتیجه فراهم شدن محیط مناسب برای رشد باکتریها و قارچها است. از دیگر علل آن میتوان به خاراندن و ملتهب کردن مجرای شنوایی با گوش پاککن، استفاده زیاد از مواد شیمیایی مانند رنگ مو و اسپری، وجود زخم و یا ضایعات پوستی نیز اشاره کرد.
عفونت گوش میانی
مهمترین علت بروز عفونت گوش میانی، اختلال در عملکرد شیپور استاش است. شیپور استاش کانالی است که گوش میانی را به حلق متصل میکند. کار اصلی این کانال متعادل کردن فشار هوا و مایعات است. عوامل بسیاری باعث ایجاد اختلال در عملکرد شیپور استاش میشوند. از جمله سرماخوردگی، آنفولانزا و آلرژی که میتوانند باعث تحریک و متورم شدن این کانال شده و در نتیجه عفونت گوش را به همراه داشته باشند.
مایع گوش
یکی دیگر از عوامل مختل کننده شیپور استاش، مایع گوش است. اگر شیپور استاش ملتهب شده و مسدود شود، مایع گوش در گوش میانی جمع میشود و زمینه مناسبی برای رشد باکتری و قارچها فراهم میشود. در این حالت علاوه بر عفونت، فرد دچار گرفتگی گوش و مشکلات شنوایی میشود. پزشک معالج، با دمیدن هوا در پرده گوش ارتعاش ایجاد میکند. اگر ارتعاش ایجاد شده در حد معمول نباشد، به معنی انباشته شدن مایع گوش خواهد بود.

لوزهها
لوزهها نیز میتوانند مشکلاتی برای شیپور استاش فراهم کنند. برخی اوقات لوزهها متورم میشوند و به شیپور استاش که رابط گوش میانی و گلو است، فشار وارد میکنند. فشار وارده باعث عفونت شده که در نهایت منجر به برداشتن لوزهها خواهد شد.
پاره شدن پرده گوش
اگر هوا و یا مایعات، بیش از حد به پرده گوش فشار آورد ممکن است باعث پاره شدن پرده گوش شود. در این حالت مایع زرد، قهوهای و یا سفید رنگی از گوش بیرون میآید. این حالت بنظر ترسناک میآید، اما در بهترین حالت، هوا و مایعات از سوراخ ایجاد شده، از گوش خارج شده و پس از چند هفته پرده گوش خودبهخود بهبود مییابد.
تشخیص عفونت گوش
تنها راه تشخیص عفونت گوش مراجعه به پزشک است. پزشک متخصص توسط دستگاه کوچکی بنام اتوسکوپ، که دارای چراغ قوه و لنز بزرگنمایی است، مجرای شنوایی را بررسی میکند. همانطور که در تصویر مشاهده میکنید، پرده گوش سالم، تمیز و به رنگ خاکستری مایل به صورتی است. در حالیکه عفونت، پرده گوش را ملتهب و قرمز رنگ میکند.
مراقبت در منزل
در حالیکه سیستم ایمنی بدن در حال مبارزه با عفونت است، شما میتوانید با انجام کارهای ساده، بهبودی خود را تسریع بخشید. علاوه بر استفاده از داروهای تجویز شده در ساعت مشخص، کمپرس آب گرم، نخاراندن گوش با گوش پاککن و جلوگیری از رفتن آب در گوش، میتواند کمک زیادی به تسریع مراحل درمان و بهبود عفونت کند.
آلرژی
مانند سرماخوردگی، آلرژی نیز میتواند باعث تحریک شیپور استاش و عفونت گوش میانی شود. با شناسایی نوع آلرژی و انجام واکسیناسیون، میتوان از بروز عفونت گوش جلوگیری کرد.
علائم عفونت گوش در نوزادان
نوزادان با کشیدن و یا مالیدن گوش خود میتوانند به ما بفهمانند که گوشدرد هستند. بدخلق شدن، نخوابیدن، گریهکردن، کشیدن لاله گوش و مشکل در بلع نیز از دیگر علائم عفونت و درد گوش در نوزادان است.
خود درمانی با آنتیبیوتیکها
عفونت خفیف گوش معمولا خود به خود خوب میشود، پس تعجب نکنید اگر پزشک معالجتان دارویی را برایتان تجویز نکرد. استفاده از آنتیبیوتیکها نیز تاثیر چندانی در بهبودی این عفونت ندارند، زیرا باکتریها به سرعت راه مبارزه با داروهای رایج را فرامیگیرند. همچنین ممکن است علت عفونت ایجاد شده ویروس باشد، در حالیکه آنتیبیوتیکها فقط تاثیر دارویی بر باکتریها دارند. بهترین گزینه مراجعه به پزشک متخصص است. پس سرخود به مصرف آنتیبیوتیکها روی نیاورید.
عوارض عفونت گوش
عفونت گوش بصورت حاد و دورهای، میتواند به پرده گوش آسیب برساند و مشکلات شنوایی، گفتاری و مننژیت را به همراه داشته باشد. پس نباید مراجعه به پزشک، مصرف به موقع داروهای تجویزشده توسط او و انجام تست شنوایی را فراموش کرد.
درمان
پزشکان برای عفونتهایی که دائما ایجاد شده و بهبود کامل پیدا نمیکنند، لوله کوچکی در پرده گوش کار میگذارند. تونل ایجاد شده علاوه بر به حداقل رساندن فشار و درد، به مایع گوش اجازه خارج شدن از گوش میانی داده و مانع بازگشت دوباره آن میشود. لولهها معمولا برای ۸ تا ۱۸ ماه در گوش کار گذاشته میشوند.
راههای پیشگیری
مهمترین علت عفونت گوش میانی، سرماخوردگی است. از این رو بهترین راه، پیشگیری از سرماخوردگی است. واکسیناسیون، دوری از استشمام دود سیگار و در کودکان تغذیه با شیر مادر و مرتب شستن دستها از دیگر موارد موثر در پیشگیری از انواع عفونتها است.
زندگی رنگی با پورتال رنگی





