با دیدن کدام علایم HIV باید آزمایش ایدز انجام داد؟

بیماریهای عفونی و انگلی ۲۷ اسفند ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

با دیدن کدام علایم HIV باید آزمایش ایدز انجام داد؟

با دیدن کدام علایم HIV باید آزمایش ایدز انجام داد؟

انتظار کشیدن برای بروز علایم خطر ابتلا به HIV را افزایش می دهد

بدون شک شناختن نشانه ها و علائم اچ آی وی مهم است و به فرد اجازه می دهد تا آزمایش و درمان به موقع را انجام دهد و مانع از گسترش ویروس به دیگران شود.

اما یک مساله وجود دارد. با توجه به اینکه دوره عفونت اچ آی وی می تواند به طور قابل توجهی از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. آیا در این نوع بیماری واقعا میتوان نشانه های اچ آی وی را در زمان درست شناسایی کنیم تا از عفونت یا انتقال آن جلوگیری شود ؟

نشانه های اچ آی وی برای حفاظت از خود و دیگران به اندازه کافی وجود ندارد و این بیماری مانع از واکنش به موقع و آگاهانه می شود. برای درمان به موقع نیاز به درک روشنی از علائم و عوارض اچ آی وی داریم.

فاکتور ۱: ۶۰ درصد از مردم در طی مراحل اولیه ابتلا به اچ آی وی هیچ نشانه ای ندارند

هنگامی که یک عفونت اچ آی وی اتفاق می افتد، در ۴۰٪ از مردم علائم آنفولانزا را ایجاد می کنند، وضعیتی که به طور معمول به عنوان سندروم حاد ARS نامیده می شود . ویژگی های ARS شامل تورم غدد لنفاوی (معمولا در اطراف گردن، زیر بغل و کشاله ران) و گاهی اوقات ایجاد بثورات (به عنوان مثال، جوش زدن و قرمز شدن پوست،مسدود شدن غدد عرق) میباشد.

بدیهی است که شناسایی این علائم ممکن است یک فرد را به دنبال آزمایش و درمان مناسب راهنمایی کند و این خوب است. اما این  اتفاق اغلب در یک حادثه جنسی رخ می دهد – جایی که کاندوم ها مورد استفاده قرار نگیرند و یا شریک جنس دارای وضعیت نامعلومی است که موجب هشدار می شود.

در این موارد  انتظار کشیدن و دست نگه داشتن برای بروز نشانه ها می تواند اشتباه وحشتناک باشد. بروز نشانه ها ممکن است در هر فردی متفاوت باشد. معمولا در طول مدت ۷-۱۴  روز بعد از آشکاری علایم، فرد باید یک دوره  ۲۸روزه داروهایی را مصرف کند تا از بیشتر شدن عفونت جلوگیری کند. درمان ایده آل باید در عرض ۲۴-۳۶ ساعت بعد از مبتلا شدن شروع شود.

فاکتور ۲: علائم اچ آی وی، اگر وجود دارد، اغلب به این معنی نیست که زمان توسط بیماران و پزشکان از دست رفته است.

در حال حاضر در ایالات متحده، حدود ۱٫۲ میلیون نفر مبتلا به اچ آی وی هستند که ۲۰-۲۵٪ آنها شناسایی نشده اند. در واقع، به طور کامل از وضعیت خود آگاهی ندارند، و هرگز نگران شرم زدگی یا بدبینی در مورد خود در هنگام درمان نیستند.

پیگیر نبودن آنها اغلب ناشی از فقدان علائم یا نشانه هایی است که به طرز غیر مشخصی به وجود می آیند که به راحتی به عنوان علائم دیگری رد می شوند. به عنوان مثال، بعضی از نشانه های رایج  ARS را در نظر بگیرید:

  • تب
  • خستگی
  • سردرد
  • گلو درد
  • درد عضلانی و مفصلی

و سپس علائم به طور ناگهانی ناپدید می شوند. از رفع علائم به اصطلاح مرحله حاد نام میبرند. در این شرایط گمان میکنند که تشخیص عفونت اچ آی وی اشتباه است و این بیماری رخ نداده است این گمان باعث می شود که فرد درمان نشده و دیگران را نیز آلوده کند. این اشتباهی بسیار جدی و خطرناک است.

فاکتور ۳: ظهور علائم اغلب سالها طول میکشد و با آسیب غیرقابل برگشت به بدن ممکن است بوجود بیاید.

عفونتهای اپورتونیستی (OIs) باعث می شود که سیستم ایمنی بدن از بین رود، به طوری که بیماری هایی که برای افراد سالم بی ضرر است، برای آنها خطرناک می شود.

در مرحله به اصطلاح پنهان عفونت، هنگامی که HIV به تدریج رشد میکند و سلول های T4سلول های مورد نظر را هدف قرار می دهند ، علائم اچ آی وی می تواند حتی در زمانی که عملکرد سیستم ایمنی کم است، حداقل باشد. در این هنگام ممکن است عفونت های پوستی ظاهر شود، در غیر این صورت به راحتی درمان می شود و یا به صورت یک خستگی کلی ممکن است به هر علت های دیگر (به عنوان مثال، کار، خانواده، سن)تشخیص داده شود.

ممکن است عفونت اچ آی وی مجاز به درمان نباشد. با کاهش تعداد CD4 به کمتر از ۲۰۰، احتمال حاد بزرگ است. در حالی که چنین رویدادی به احتمال زیاد نمی تواند درمان شود، ضررهای زیادی برای عملکرد بدن میتواند داشته باشد.

تعدادی از عواقب شناخته شده برای شروع اواخر درمان ضد رتروویروسی، به ویژه در مبتلایان به  CD4 زیر ۲۰۰ سال وجود دارد. از جمله آنها:

  • دشواری در بازسازی عملکرد ایمنی به سطوح نرمال در مقایسه با بیماران مبتلا به CD4 بالینی بیشتر است.
  • میزان بالاتری از عوارض جانبی درمان و عدم تحمل دارو
  • خطر همراهی بیماری های غیر مرتبط با HIV (مانند بیماری های قلبی، سرطان ، اختلالات عصبی، و غیره) به علت التهاب مزمن ناخواسته همراه با عفونت HIV  طولانی مدت
  • از دست دادن سال های زندگی (در مقایسه با طول عمر طبیعی در کسانی که شروع به درمان اولیه می کنند)

این بیماری را چطور به ما بگویید؟

پیام روشن است: علائم HIV  را به تنهایی هرگز تشخیص نخواهند داد. در اینجا چند قاعده ای وجود دارد که می توانید آن را دنبال کنید تا اطمینان حاصل شود که انتخاب آگاهانه ای را انجام داده اید  یا نشانه هایی وجود دارد یا خیر:

  1. اگر فکر می کنید که شما در معرض ابتلا به اچ آی وی هستید، صبر نکنید تا ببینید که در شما علائمی افسانه ای پدیدار میشود. بلافاصله به کلینیک یا اورژانس محلی خود بروید و یک دوره پیشگیری را شروع کنید، که اکثر این آزمایش ها را بیمه پوشش می دهد.
  2. صبر نکنید تااتفاقی بیفتد سپس آزمایش اچ آی پی را انجام دهید. در حال حاضر توصیه می شود که همه آمریکاییان بین ۱۵ تا ۶۵ سالگی به عنوان بخشی از بازدید منظم پزشک از HIV استفاده شوند. افرادی، از جمله مردان جوان که دارای رابطه جنسی هستند، باید مرتبا تست شوند. تست محرمانه HIV  نیز در دسترس است، همچنین آزمایشهای بزاق در خانه نیز در دسترس است.
  3. پس از مبتلا شدن عمر طبیعی شما کاهش می یابد. بدون شک، مزایای درمان اولیه به مراتب بیشتر از خطرات احتمالی است، با داروهای نسل جدید که باعث کاهش مصرف قرص و کمتر شدن اثرات جانبی می شود.
  4. اگر شما اچ آی وی ندارید اما خطر ابتلا به عفونت را دارید (به علت استفاده از کاندوم متناقض، شرکای چندگانه جنسی، مصرف مواد مخدر / الکل، سرولوژیک HIV)، پیشگیری از HIV (Prep) برای کاهش احتمالی خطر ابتلا به HIV لازم است.

منبع

Please Login to comment