حتی یک لحظه هم این افکار را باور نکن - پورتال رنگی
40 فکر سمی؛ حتی یک لحظه هم این افکار را باور نکن (5 فکر سمی اول)
فکر سمی شماره1: تفریح و سرگرمی وقت تلف کردن است….
کار مستمر و بدون استراحت کارایی شما را تضعیف می کند. وقتی برای استراحت وقفه ای در کار ایجاد می کنید، مهم است که خودتان را درگیر فعالیتی کنید که با کاری که انجام می دادید متفاوت باشد. یعنی اگر کارتان نوشتن مقاله یا خواندن مطالب تحصیلی بوده است، فعالیت هایی غیرخواندنی مانند قدم زدن یا تلفن به یک دوست، احیا کننده خواهد بود.
به یاد داشته باشید اگر تفریح و سرگرمی را وارد زندگی روزانه تان نکنید، ممکن است کار بیشتر ولی دستاورد کمتری داشته باشید.
پادزهرها
تلقین های اصلاحی
«اشخاص برای شارژ باتری هایشان به تفریح نیاز دارند.»
« من شایسته داشتن تفریح و سرگرمی در زندگی ام هستم.»
« مدام کار کردن و تفریح نداشتن، برای هیچ کس خوب نیست.»
«کار زیاد ممکن است بازده کمتری بدهد.»
«بهتر است برای زندگی کار کنی، نه اینکه برای کار زندگی کنی.»
« اگر در زندگی ام تفریح داشته باشم، نتایج بیشتری به دست می آورم.»
«تفریح و سرگرمی وقت تلف کردن نیست.»
«اگر امروز لذت نبرم، فردا شاید خیلی دیر باشد.»
باور مثبت مخالف این باور:
استراحت، تفریح و سرگرمی، از نیازهای اولیه مهم هستند.
فکر سمی2: برای تو بهتر است که دیگران را کنترل کنی
هرکسی منحصر به فرد است و این حق را دارد که بر طبق خواسته های خودش زندگی کند( اگرچه بطور قطع معقول است که فرد را از آسیب زدن به خود و دیگران بازداریم.( عبارت« زندگی کن و بگذار دیگران هم زندگی کنند.»- توصیه ای قدیمی که به ما پیشنهاد می کند تا حد امکان کمتر در کار دیگران مداخله کنیم- روشی است که اغلب تعادل را وارد زندگی شخص می کند.
اشخصی که سرشان توی لاک خودشان نیست، دائم به دیگران می گویند چه کار کنند و نیاز دارند دیگران را تحت سلطه بگیرند، اغلب مضطرب هستند و خودشان را در حالت تزلزل ناامنی قرار می دهند. کسانی که سعی می کنند سد راه خواسته های دیگران شوند، بیشتر اوقات در به دست آوردن کنترلی که در جستجویش هستند ناکام می مانند و در حفظ دوستانشان نیز شکست می خورند. اگر می خواهید با دیگران همراه شوید و دوست داشتنی و قابل پذیرش باشید، تلاش برای کنترل دیگران را کنار بگذارید.
پادزهرها
تلقین های اصلاحی:
«درخواست کردن بهتر از مطالبه کردن است.»
«زندگی کن و بگذار زندگی کنند.»
«هیچ کس دوست ندارد به او بگویند چه بکند و چطور زندگی کند.»
« همه ما باید برخی چیزها را بپذیریم حتی اگر از آن ها خوشمان نیاید.»
« به جای کنترل کردن بهتر است همکاری کنیم.»
« مردم حق دارند طبق خواست خودشان زندگی کنند.»
«من نمی توانم برای دیگران تعیین تکلیف کنم که چطور رفتار کنند.»
باور مثبت مخالف این باور:
اگر سعی نکنی دیگران را کنترل کنی، بهتر می توانی با آن ها همراه شوی.
فکرسمی3: برون ریزی خشم روش سالمی است
بیشتر متخصصان توصیه می کنند که خشمتان را بروز دهید و آن را سرکوب نکنید. بهتر است که خشم را بیرون بریزید. عصبانی و خشمگین شدن و فقدان کنترل، ممکن است به احساس موقت رضایت و آسودگی از واکنش تند نسبت به دیگری منجر شود، اما بعد از آن، عده ی زیادی به ناراحتی و آشفتگی قبل از انفجارشان برمی گردند و باعث ترس و هراس در دیگران نیز می شوند.
اما در مواجهه با آزردگی جزئی، اشخاصی هستند که به جای عصبانی شدن، قاطعانه برخورد می کنند. آن ها در برابر توقعات نامعقول مقاومت می کنند؛ آنچه را می خواهند درخواست می کنند؛ بدون اینکه خشمگین شوند یا دیگران را تحقیر کنند، موضع شان را محکم بیان میکنند. به عبارت دیگر، آنها خشم و دیگر هیجانات خود را به طور جدی، مستقیم و معقول، بیان می کنند.
اظهارات مستقیم و صریح از نطق های تند و هیجانی خیلی موثرتر است. با پاسخ قاطعانه، نه تنها نتایج بهتری به دست می آورید، بلکه احتمال کمتری وجود دارد که به سلامتی تان آسیب برسانید.
پادزهرها
تلقین های اصلاحی
«خشم خوب است، اما بهتر است با قاطعیت ابراز شود، نه با پرخاشگری.»
«از دست دادن کنترل به سود تو نیست.»
«اگر جای او بودم، دلم می خواست چطور عصبانیت نسبت به من ابراز شود؟»
«اگر از کوره در بروم، مردم و هرچیز دیگری روی من نفوذ خیلی زیادی دارند.»
«تنها افکار خودم است که می تواند مرا عصبانی کند.»
باور مثبت مخالف این باور
«برون ریزی خشم، نوعی خود ویرانگری است، ابراز هیجانات به طور قاطعانه روشی سالم است.»
فکرسمی 4: هرطور رفتار کنی، خانواده و دوستانت باید دوستت داشته باشند.
درکل، دیگران مجموعه ای از اعمال شما را در ذهن خود ثبت می کنند- تاثیر اعمال از کلام بیشتر است- تا اینکه عقایدی را درباره شما شکل دهند. شما از افکار و انگیزه های درونی تان آگاه هستید، اما تنها اطلاعاتی که دیگران درباره شما دارند، این است که چطور عمل می کنید، و این نیز مربوط به خودتان است. مردم به کاری که شما برای آنان یا در قبال آنان انجام می دهید پاسخ می دهند و اهمیتی نمی دهند که چه کسی هستید و چه کاره اید. نگاهی صادقانه به اعمالتان بیندازید و ببینید برای اشخاص مهم زندگی تان چه کاری انجام می دهید. اول از خودتان بپرسید آیا شخصیت و سبک رفتارتان شما را فردی دوست داشتنی می کند و باعث می شود که دیگران خواستار بودن با شما باشند؟ آیا بامرام هستید؟ آیا به راحتی می توان با شما کنار آمد؟ آیا مفید و مهربان هستید؟آیا محبت تان را ابراز می کنید؟آیا نگرانی تان را نشان می دهید؟ آیا شنونده خوبی هستید؟
هیچ کس نمی تواند همیشه شیرین، گرم، مهربان، با محبت، باملاحظه، دوست داشتنی و خوشایند باشد. سئوالی که باید از خودتان بکنید این است که چه مواقعی و تحت چه شرایطی خودخواه یا بی ملاحظه می شوید. به یاد داشته باشید که شما عشقتان را از طریق اعمالتان را آشکار می کنید. اگر شما بین کسی که هستید و نحوه عملکردتان ناهماهنگی می بینید، شاید بخواهید اعمالتان را عوض کنید. به عنوان مثال، ااگر شما کار همکارتان را تحسین می کنید، این را به او بگویید. اگر شما به وقت شناس بودن اهمیت می دهید، دیگران را منتظر نگه ندارید.
پادزهرها
تلقین های اصلاحی
«مردم نمی توانند فکر مرا بخوانند، اما می توانند اعمالم را ببینند.»
«اعمال ما می گوید که چه کسی هستیم؟»
«اگر می خواهم دیگران با من خوب رفتار کنند، باید با آنها خوب رفتار کنم»
باور مثبت مخالف این باور
اینکه چگونه رفتار می کنی؛ مهم تر از این است که چه کسی هستی.
فکرسمی5: مهربانی بر نامهربانی غلبه می کند
پیامدهای هر رفتاری امکان تکرار یا متوقف شدن آن را مشخص می کند. رفتارهای اشخاصی را که می خواهید تغییر دهید یا حذف کنید، تقویت نکنید. هدف شما باید تضعیف رفتار اهانت آمیز هر کسی باشد. اغلب ما اشخاصی را می بینیم که بنظر میرسد در موقعیت های کاری نامناسبی گیر کرده اند، که کارفرمایان یا ناظران با آنها بدرفتاری می کنند و آنها می ترسند از خودشان دفاع کنند. در بسیاری از موارد، تحمل بدرفتاری بهای بسیار بالایی است که برای امنیت شغلی مان می پردازیم. اگر در چنین موقعیتی هستید و نمی توانید مشکل را برطرف کنید، بهتر است در جستجوی شغل دیگری باشید. البته وقتی یافتن شغل دیگر دشوار است، کاربرد این توصیه ما سخت می شود؛ اما اگر موقعیت خارج از کنترل است؛ باید تصمیم بگیرید که به خودتان اهمیت دهید.( خوشبختانه، این روزها قوانین منع آزار تصویب شده است. این قانون از کارمندان حمایت می کند و ممکن است کمی تصمیم گیری را برای شما راحتتر کند.)
برخی از ناخوشایندترین موارد شامل زنانی است که در ازدواج های بهره کشانه گرفتار می شوند. بیشتر آنها به دلیل باورهای مذهبی یا مشکلاتی مالی چنین بدرفتاری هایی را تحمل می کنند و در زندگی زناشویی باقی می مانند. هرقدر هم آنها عشق و مهربانی به شوهرشان نشان می دهند، پایانی برای رفتارهای آزاردهنده آقا وجود ندارد.( وقتی با خشنونت های جسمانی خانوادگی در کارمان مواجه می شویم، اغلب با پلیس و دیگر نهادهای اجتماعی یا اقوام با نفوذی که می توانند به چنین رفتارهایی پایان دهند، تماس می گیریم. هیچ کس شایسته بدرفتاری نیست.)
ما مهربانی را در ارتباطات تشویق می کنیم؛ اما نه در پاسخ به بدرفتاری. آلن آلدا، هنرپیشه، به خوبی این مطلب را بیان کرده است: «با دیگران منصفانه رفتار کن، اما بر این موضوع که آنها نیز با تو منصفانه رفتار کنند، اصرار بورز.»
پادزهرها
تلقین های اصلاحی
«من نباید اجازه دهم که کسی با من بدرفتاری کند.»
«اگر طرز رفتار دیگران را با خودم دوست ندارم، باید بیاموزم که خیلی صریح و بی پرده به آنها بگویم.»
«من رفتار نامهربانانه دیگگران را تقویت نمی کنم.»
« اینکه از دیگران بخواهی با تو با ادب و نزاکت رفتار کنند، خواسته ای به جاست.»
«اگر کسی با من بدرفتاری کند، به او لبخند نمی زنم و وانمود نمی کنم رفتارش درست است.»
باور مثبت مخالف این باور
باید به نامهربانی پاسخی شدید بدهی؛ اجازه نده هیچ کس با تو بدرفتاری کند.
منبع: 40 فکر سمی؛ حتی یک لحظه هم این افکار را باور نکن؛ دکتر آرنولد لازاروس، دکتر کیلفورد لازاروس؛ دکتر آلن فی
